|
    
اسکیزوفرنی - شیزوفرنی 
شیزوفرنی یک بیماری مزمن و تضعیف کننده مغز است. این حالت ممکنست باعث شود بیمار مبتلا به شیزوفرنی کاملاً از مردم و فعالیت های مختلف کناره گیری کرده و به دنیایی از اوهام و واقعیت های مجزا بپردازد. اسکیزوفرنی(شیزوفرنی) یک نوع بیماری روحی است که در آن فکر تخریب می شود و برداشت انسان از واقعیت غیر عادی می گردد. 
علت اسکیزوفرنی(شیزوفرنی): 
علت اصلی شیزوفرنی هنوز ناشناخته مانده است. مطالعه بیمارانی که برای این عارضه به پزشک مراجعه می کنند، نشان داده است آسیب
پذیری های ذهنی و رویدادهای ناگوار زندگی شخصی مهمترین عوامل کلی ایجاد بیماری
هستند. در مورد این آسیب پذیری های ذهنی نیز ژنتیک و عوامل اکتسابی به یک اندازه
نقش دارند. ساختار شیمیایی غیرعادی مغز ممکن است به ایجاد بیماری کمک
کند. 
تفاوت های معنی داری در ساختار مغزی کسانی که به شیزوفرنی مبتلا هستند با کسانی که
این بیماری را ندارند دیده شده است. از طرف دیگر، کوچک و لاغر بودن ساختار مغز و
همین طور افزایش میزان حفره ها و بطن های مغزی، دلیل ایجاد تفاوت های شخصیتی منجر
به بروز شیزوفرنی می شوند. به خوبی به اثبات رسيده که وقايع و اتفاقات استرسزای زندگی اغلب سبب بروز بيماری شيزوفرنی می گردد. اين استرس ها در صورت آسيب پذير بودن فرد سبب تسريع شدن بيماری می گردد.
علائم اسکیزوفرنی(شیزوفرنی): علائم شیزوفرنی بسیار متنوع هستند. شخص ممکنست در مواقع مختلف به طور مختلفی رفتار نماید. بیمار اسکیزوفرنیک در آن واحد در دو جهان زندگی میکند، یکی جهان تخیلی و تصوری خویش که بر مبنای توهمها و هذیانها و نیازهای روانشناختی او شکل گرفته است و دیگری جهان راستین بیرونی است که برای رفع نیازهای فیزیولوژیک خویش به آن احتیاج دارد. 
هذیان، توهم، اختلال جریان فکر، رفتارهای نابههنجار و حالات بدنی عجیب و گاهی نشانههای منفی از جمله فقدان احساس لذت، فقدان اراده، سکوت و گوشه گیری علایم این بیماری را تشکیل میدهد. گاهی بیمار خود را مورد تعقیب و آزار افراد یا سازمانهایی میپندارد (هذیانگزند) و یا ممکن است خود را یک فرد بسیار مهم، رجل سیاسی، مخترع و هنرمند بینگارد (هذیان بزرگمنشی). گاهی صداهای توهمی به او دستورهایی میدهند (که خیلی اوقات مجبور است اطاعت کند و در نتیجه با دستگاه قضایی کیفری درگیر میشود) و گاهی صداهای چند نفر را میشنود که در مورد او حرف میزنند. گفتار بیمار خیلی اوقات نامفهوم میشود. خودکشی از عوارض ناخوشایند این بیماری است. به طور عمومی، شیزوفرنی علائمی دارد که در سه دسته منفی، مثبت و شناختی تقسیم بندی می شوند.
علائم منفی در بیماری شیزوفرنی: 
علائم منفی در شروع بیماری رخ می دهد و شخص فکر نمی کند که به درمان
احتیاج دارد. علائم منفی عموماً همراه با تخریب آرام عملکرد است که منجر به فعالیت
اجتماعی کمتر می شود و شامل موارد زیر است:
* احساسات کند (فقدان ابراز احساسات) * احساسات نامناسب (خندیدن به هنگام مشاهده صحنه های خطرناک) * تغییر در کلام (صحبت کردن به صورت یکنواخت و کند)
علائم مثبت در بیماری شیزوفرنی: موارد زیر علائم مثبت نامیده می
شوند، چون به رفتارهایی اشاره می کنند که به شخصیت فرد افزوده می شود: 
* توهم بینایی - شنیداری: شایع ترین توهم در شیزوفرنی شنیدن اصوات است. ممکن است
بیمار با صداهایی صحبت کند که هیچکس دیگر نمی شنود و یا حس کند که آن صداها
راهنمایی هایی به او می کنند. توهمات دیداری شنیداری ممکنست منجر به صدمه زدن به دیگران گردد. 
* توهم در افکار: عقاید شخصی سرسختانه ای هستند که در واقعیت وجود ندارند. به عنوان مثال، برخی افراد مبتلا به شیزوفرنی ممکنست اعتقاد داشته باشند که تلویزیون رفتارهای آنها را هدایت می کند یا اینکه نیروهای خارجی افکار آنها را کنترل می کنند.
علائم شناختی در بیماری شیزوفرنی: این علائم نافذتر از
علائم مثبت و منفی هستند و شامل موارد زیر می باشند: * اشکال در فهم اطلاعات ورودی به مغز * اشکال در توجه * مشکلات حافظه ای 
افرادی که مبتلابه اين بيماری می شوند، همواره احساس نگرانی و ناراحتی دارند، توانايی برای استراحت کردن و خواب را از دست می دهند و نمی توانند از هيچ مساله ای احساس لذت کنند. البته تاثير بيماری بر هر شخص، تقريباً متفاوت است اما به شکلی مشابه، در اکثر مبتلايان به شيزوفرنی، افراد صداهايی را در گوش خود می شنوند و برخی ديگر نيز تصاويری خيالی و محو از واقعيت را تصور می کنند که برای لحظاتی ممکن است برایشان جذاب يا در عين حال بسيار ترسناک باشد.
تشخیص اسکیزوفرنی(شیزوفرنی): 
پیش از تشخیص شیزوفرنی، پزشک سایر عواملی که ممکنست علائم شیزوفرنی را ایجاد کنند بررسی می نماید. ممکنست سایر بیماری های مغزی یا فیزیکی علت هایی شبیه به شیزوفرنی ایجاد کنند. پزشک می خواهد با خانواده بیمار و تاریخچه پزشکی بیمار به بحث بپردازد و یک بررسی فیزیکی انجام دهد. پزشک ممکنست نمونه های خون یا ادرار را بخواهد تا ببیند داروها، مواد مخدر یا یک بیماری فیزیکی دیگر سبب بروز علائم شیزوفرنی نباشد.
اشتباهات رایج در تشخیص شیزوفرنی: * شیزوفرنی با تجزیه شخصیت یا چند شخصیتی بودن یکسان نیست. چند شخصیتی بودن یک اختلال جداگانه و نادر می باشد.
* با وجود آنکه برخی افراد دارای شیزوفرنی گرایشهای خشونت آمیزی دارند، بیشتر آنها چنین رفتاری ندارند خیلی از آنها به داخل خود فرومی روند تا اینکه با دیگران مباشرت کنند.
* هر کسی که رفتار بدبینانه یا بی اعتمادی دارد شیزوفرنی ندارد. برخی افراد اختلال شخصیتی بدبینی دارند و آن عبارتست از بدبینی یا بی اعتمادی به دیگران بدون دیگر ویژگی های شیزوفرنی.
* هر کسی که صداهایی می شنود دارای شیزوفرنی نیست برخی افراد دارای افسردگی ممکنست صداهایی بشنوند. شنیدن صداها ممکنست ناشی از یک بیماری پزشکی جدی یا از اثرات دارو باشد. * ممکنست بیماری های فیزیکی از قبیل عفونت ها، سرطان ها، اختلالات سیستم عصبی، اختلالات تیروئیدی و اختلالات سیستم ایمنی موجب علائم جنون آمیز شود. جنون همچنین می تواند عارضه جانبی برخی داروها می باشد.
درمان اسکیزوفرنی(شیزوفرنی): شخصی که شیزوفرنی دارد، توهمات بینایی و شنیداری و توهمات در افکار خود را واقعی می پندارد و اغلب اعتقاد دارد که به کمک پزشکی نیاز ندارد. درمان دارویی: داروهای ضد جنون، اساس درمان را تشکیل می دهند. تا سال ۱۹۹۰، داروهای ضد جنون در کنترل علائم مثبت بیش از علائم منفی مؤثر بودند. نسل جدید داروهای ضد جنون مدیریت مؤثرتری برای علائم مثبت و منفی را تأمین می کند. افراد سیگاری ممکنست به دوزهای بالاتری از داروهای ضد جنون احتیاج داشته باشند چرا که نیکوتین با این داروها تداخل دارد. مصرف داروها در دراز مدت می تواند مشکلات جدی تری را ایجاد کند. TD یکی از این
عوارض است. که اختلال در حرکات محسوب می شود . این اختلال ها بیشتر در اطراف دهان، لب ها و زبان و بعضی وقت ها در قسمت های مختلف بدن مشاهده می شوند.(می تواند
شبیه به تیک های عصبی باشد)
درمان های غیردارویی: * درمان فردی: درمانگر به شخص بیمار کمک می
کند نحوه برخورد با افکار و شرایط ایجاد کننده اضطراب را یاد بگیرد و خطر عود
بیماری را کاهش دهد. بدین ترتیب الگوهای منفی افکار و رفتار را تحت کنترل قرار می
دهد. متخصص درمان شناسی می تواند به بیمار کمک کند تا از برنامه دارویی خود پیروی
کند. * درمان خانوادگی: برای بیماران مبتلا به
شیزوفرنی، پذیرفته شدن در جمع خانواده و دوستان از اهمیت زیادی برخوردار است. اگر
اعضای خانواده، بیماری و شرایط ایجاد کننده اضطراب را درک کنند و به فرد کمک کنند
تا به برنامه داروی خود عمل کند، در این صورت شانس بیشتری برای پیشرفت خواهد
داشت. * جلسات روان درمانی : در این جلسات بیمار
می آموزد فشارهای روحی خود را كاهش دهد، ارتباطات اجتماعی خود را تقویت كند و
تنشهای خود را كنترل كند. همچنین با علائم عود احتمالی این بیماری مانند عصبانیت و
اختلال در خواب آشنا می شود. * توانبخشی: آموزش مهارت های اجتماعی و
شغلی لازم برای زندگی مستقل، بخش مهمی از درمان می باشد. افراد شیزوفرنی که به آنها
کمک می شود تا شغلی پیدا کنند و شغلشان را حفظ کنند، بهبود بیشتری در علائم خود
دارند. بستری کردن : 
بستری کردن بیمار در مدتی که بیماری در وضعیت حاد قرار دارد،
واجب است . بستری زمانی واجب است که بیمار به علت داشتن تمایل به خودکشی و ناتوانی
در مراقبت از خود در معرض خطر قرار می گیرد.
جان نش - ریاضیدان و برنده ی جایزه ی نوبل اقتصاد (۱۹۹۴) جان نش صداهايی غيرواقعی را می شنيد كه او را از خطراتی موهوم حذر میدادند و وادارش میكردند كارهايی برخلاف خواستهاش انجام بدهد. رفتهرفته بر شدت توهمات او افزوده شد و زندگیاش در آستانه فروپاشی قرار گرفت. همسرش او را ترك كرد، كرسی استادی خود را در دانشگاه از دست داد و بالاخره در بيمارستان بستری شد. پزشكان بيماریاش را نوعی اسكيزوفرنی هذيانی تشخيص دادند كه با افسردگی خفيف و كاهش اعتماد به نفس همراه شده بود. نش در ابتدا از خود سرسختی و مقاومت نشان میداد و سعی می كرد با هر ترفندی شده از بيمارستان و حتی از نظارت مستقيم روانپزشك، فرار كند، اما با شدت گرفتن بيماری، كمكم به درمان تن داد. سوای درمان، آنچه بيش از همه به نش كمك كرد، تلاش آگاهانهای بود كه او از خود نشان داد. او با تمام توان سعی كرد تا محتوای ذهنی بيمار خود را ذره ذره اصلاح كند. اين فرآيند جبرانی، چيزی نزديك به 25 سال از بهترين سالهای عمر او را گرفت اما اميد و ارادهای كه او از خود نشان داد، كار خودش را كرد و رياضيدان نابغه بالاخره از بند بيماری نجات پيدا كرد.
مواد مخدر و شیزوفرنی: استفاده از مواد مخدر در افراد دارای شیزوفرنی شایع تر است.
نیکوتین(سیگار) شایع ترین ماده مخدر مورد استفاده در افراد دارای شیزوفرنی است. برخی از مواد مخدر از قبیل: آمفتامین، کوکائین و ماری جوانا، می توانند علائم
شیزوفرنی را بدتر کنند. مواد مخدر با داروهای شیزوفرنی تداخل دارند.
برچسبها: اسکیزوفرنی چیست, شیزوفرنی چیست, علت شیزوفرنی یا اسکیزوفرنی, علائم شیزوفرنی یا اسکیزوفرنی |
