X
تبلیغات
! به سلامت - شیر مادر

شیردادن به نوزادان دوقلو یا چندقلو:

 

   امکان تغذیه ی بیش از یک شیر خوار با شیر مادر موضوعی است که در بیشتر مواقع با شگفتی و ناباوری با آن برخورد می شود؛ زیرا هنوز تصور ناکافی بودن شیر مادر حتی برای یک شیرخوار در اذهان عمومی وجود دارد. ولی واقعیت آن است که تولید شیر مادر تابع قانون عرضه و تقاضا است و این ثابت شده است که هرچه مکیدن پستان مادر توسط شیرخوار بیشتر باشد، تولید شیر بیشتر خواهد بود؛ لذا باید از این پدیده ی طبیعی بهره برد و دوقلوها را به دفعات مکرر و به خصوص هم زمان شیر داد تا با تولید و ترشح بیشتر شیر، هر دو کودک تغذیه کرده و به خوبی رشد کنند.

   تجربه نشان داده است مادرانی که دوقلو زاییده اند، با تکرار و استمرار در شیردهی توانسته اند بیش از ۲ لیتر شیر در شبانه روز تولید کنند و حتی نیاز بیش از دو شیرخوار را تامین نمایند.

چنان چه با وجود همه ی تلاش ها و تغذیه مکرر، یکی از نوزادها یا هر دوی آنها از حداکثر امکانات تغذیه ی مستقیم از شیر مادر بهره مند نشوند، آن گاه باید مقداری شیر کمکی با قاشق یا لیوان به او داد.

   هرگز نباید یکی از نوزادان را با شیر مادر و دیگری را با شیر خشک تغذیه نمود. به کارگیری همین روش و دستورالعمل در مورد سه قلوها و احیاناً بیش تر از آن نیز توصیه می گردد.

شیر دادن به نوزادان کم وزن:

   به نوزادانی که وزن آن ها در هنگام تولد کمتر از ۲۵۰۰ گرم باشد، نوزادان با وزن تولد کم (Low Birth Weight) گفته می شود. تقریباً تمامی نوزادان با وزن تولد کم می توانند با شیر مادر تغذیه شوند.

   نوزادانی که سن رحمی آن ها ۳۴ یا بیش از ۳۴ هفته است (یعنی بعد از هفته ی ۳۴ بارداری و سر موعد به دنیا می آیند) به علت این که قدرت مکیدن و بلع کافی دارند، می توانند به طور مستقیم از پستان مادر تغذیه شوند و نیازی به استفاده از بطری و سر پستانک وجود ندارد. ولی نوزادانی که سن داخل رحمی آن ها کمتر از ۳۴ هفته است، به دلیل عدم کفایت قدرت مکیدن یا عدم هماهنگی رفلکس مکیدن و بلعیدن، می توانند شیر مادر را به وسیله ی لوله ی داخل معده دریافت کنند.

برای تغذیه ی نوزادان زیر ۱۶۰۰ گرم معمولاً لازم است از لوله ی داخل معده استفاده شود، یعنی لوله ای که از راه بینی به داخل مری و معده نوزاد وارد می شود. در این حالت مادر باید شیر خود را توسط شیردوش بدوشد و توسط سرنگ آن را به داخل لوله ی معده متصل نماید که شیر داخل سرنگ از طریف نیروی جاذبه تدریجاً وارد معده می گردد.

   وقتی وزن نوزاد به ۱۶۰۰ گرم رسید، می توان از فنجان برای تغذیه با شیر دوشیده ی مادر استفاده کرد. هم چنین شیرخوار می تواند شیر را با مکیدن از پستان مادر دریافت کند. در ابتدا نوزاد با وزن کم در زمان کوتاهی پستان مادر را می مکد و مدت زمان طولانی استراحت می کند و سپس مجدداً مکیدن را آغاز می نماید (باید به شیرخوار اجازه دهیم که پس از استراحت، مکیدن را آغاز کند.)

   شیر مادرانی که نوزاد نارس به دنیا آورده اند، با شیر مادرانی که نوزاد آن ها به موقع متولد شده، متفاوت است.

   به طور کلی میزان پروتئین شیر مادران نوزادان نارس بیش از مادران نوزادان رسیده است. به همین علت است که برای نوزادان با وزن تولد کم، شیر مادر خود آن ها مناسب ترین شیر است؛ چرا که نوزادان نارس به پروتئین بیشتری نیاز دارند. به ویژه در خلال ماه های اول شیردهی این اختلاف بیشتر است.

   مطالعات زیادی نشان داده است که بسیاری از مواد ضد میکروبی و مواد معدنی مانند سدیم ، کلر، منیزیم، آهن در شیر مادران نوزادان نارس در مقایسه با شیر مادران دارای نوزادن رسیده، بیشتر است.

   نوزادان با وزن تولد کم علاوه بر تغذیه با شیر مادر باید آهن ، ویتامین های E، C، D،A واسید فولیک و ویتامین های گروه B را نیز دریافت نمایند.

   معمولاً آهن را در ۲ تا ۳ ماهگی یا هنگامی که وزن شیرخوار به دو برابر وزن هنگام تولد می رسد، شروع می نمایند.

مزایای تغذیه ی با شیر مادر در نوزادان با وزن تولد کم

- ترکیب شیر این مادران متناسب با نیاز تغذیه ی نوزادان آنهاست.

- مواد ضد میکروبی موجود در شیر این مادران موجب کاهش بروز عفونت در نوزادان آن ها می شود.

- با توجه به ترکیب خاص شیر این مادران، هضم و جذب آن برای دستگاه گوارش نارس این نوزادان آسان تر است.

- این نوع تغذیه موجب افزایش وزن مناسب روزانه در این نوزادان می شود.

- موجب تقویت رابطه ی حافظه بین مادر و نوزاد می گردد.

- درجه حرارت آن مناسب بوده و احتمال آلودگی آن بسیار کم است.

- مادر به طور فعال می تواند در مراقبت از نوزاد خود شرکت نماید.

- در هزینه ی خانواده صرفه جویی می شود.

- ضرب هوشی نوزادان نارس که از شیر مادر تغذیه می شوند، به مراتب بیشتر از نوزادانی است که با شیر خشک تغذیه می گردند.

 
صفحه نخست



 
بر اين باورند كه: