! به سلامت



گزیده

به بهشت نمی روم، اگر مادرم آن جا نباشد.

"  حسین پناهی "

  افسانه گل مغانی  |

 

شقاق مقعد - Anal fissure

 

شقاق مقعد(فیشر)

   شقاق‌ مقعد عبارت‌ است‌ از پارگی‌ یا شکاف‌ در ناحیه‌ مقعد.  اين خراشيدگی باعث انقباض عضله داخلی مقعد می شود واين انقباض باعث ايجاد درد شديد می گردد.

   این‌ بیماری‌ در تمام‌ سنین‌ و حتی‌ در شیرخواران‌ نیز رخ‌ می‌دهد. در یک چهارم افراد درطول زندگی شقاق ایجاد می شود.

   شقاق اگر بیشتر از شش هفته طول بکشد فرم مزمن نامیده می شود. شقاق باعث اسپاسم عضله اسفنکتر مقعد می شود که علاوه بر ایجاد درد هنگام دفع کردن به علت تماس با مدفوع ، باعث کندی بهبود شقاق نیز می شود .

   شقاق های معمولی عموما در پایین یا بالای سوراخ مقعد بوده و اگر شقاق در جای دیگری دیده شود باید به فکر علل غیر معمول مانند کرون یا سوء استفاده جنسی بود.

انواع شقاق مقعد

   زخم مقعد دو نوع حاد و مزمن دارد . در نوع حاد ، زخم سطحی است و با درمان دارويی بهبود حاصل می شود . افراد مبتلا به انواع مزمن سابقه چندين مرتبه درد های مشابه دارند و زخم آنها عمقی است و با برجستگی در مجاور مقعد همراه است. درمان اين گروه افراد مشكل تر است و در بیشتر مواقع به جراحی نياز پيدا می كنند.

علل شقاق مقعد

* شقاق معمولا به دنبال یبوست و دفع یک مدفوع قطور و سفت و گاهی به دنبال اسهال شدید رخ می دهد .

* به ندرت دخول از راه مقعد و یا بیماری کرون باعث شقاق می شود .

* علت‌ دقیق‌ آن‌ نامشخص‌ است‌، اما علایم‌ معمولاً بعد از فشار آمدن‌ به‌ مقعد ناشی‌ از مدفوع‌ سفت‌ و حجیم‌ ظاهر می‌شوند.

عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر

* یبوست‌ (علت یبوست معمولاً کندی سرعت عبور مواد از کولون و یا اختلال دفع است. برخی از بیماری‌ها موجب یبوست می‌شوند مانند غلبه اخلاط خشک (سودا و صفرا) و رژیم کم‌فیبر یا کم‌آبی، کم‌کاری تیروئید، بیماری دیابت، تومورها و سرطان‌های روده.  مصرف برخی از داروها مثل داروهای ضد فشارخون بالا و برخی داروهای پایین آورندهٔ چربی خون هم در ایجاد یبوست موثرند.)

* بارداری‌های‌ متعدد

* سرطان‌ خون‌

* بیماری‌ کُرون‌

* بیماری‌های‌ نقص‌ ایمنی‌

* رابطه جنسی از راه مقعد

* سوء استفاده جنسی

علائم شقاق مقعد

* درد  شدید به‌ هنگام‌ عبور مدفوع‌ سخت‌ یا حجیم‌. امکان‌ دارد تا یک‌ ساعت‌ نیز طول‌ بکشد. درد دوباره‌ با اجابت‌ مزاج‌ بعدی‌ بر می‌گردد.

* درد به‌ هنگام‌ نشستن‌ روی‌ یک‌ جسم‌ سخت‌

* وجود رگه‌هایی‌ از خون‌ روی‌ کاغذ توالت‌، لباس‌ زیر، یا پوشک‌ بچه‌

* خارش‌ اطراف‌ مقعد

* کودکان‌ مبتلا ممکن‌ است‌ از اجابت‌ مزاج‌ امتناع‌ کنند.

تشخیص شقاق مقعد

* علامت اصلی اين بيماری درد هنگام اجابت مزاج است كه گاهی با خونريزی همراه است . اين درد برای بيمارآزار دهنده بوده و گاهی باعث عدم توانائی در دفع می شود.

* این بیماری معمولاً به مقدار كم خونریزی می دهد. ممكن است یك لكه كوچك از خون قرمز روشن یا چند قطره خون قرمز روشن روی توده مدفوعی دیده شود. (باید توجه داشت خون جدا از مدفوع است و خونی كه با مدفوع مخلوط باشد، نشان دهنده بیماری های دیگری است.)

* شقاق ممكن است احساس خارش ایجاد كند.

* شقاق توسط معاینه بالینی پزشک و مشاهده مقعد تشخیص داده می شود.

درمان شقاق مقعد

   درصورت بهبود یبوست و رفع اسپاسم عضله اسفنکتر شقاق عموما بهبود می یابد .

   درمان اولیه متوجه بهبود یبوست و نرم کردن مدفوع و رفع اسپاسم است که بااین تمهیدات در ۹۵ درصد موارد شقاق خوب می شود. (برای بهبود یبوست رژیم پر فیبر توصیه می شود:  مصرف نان سبوسدار، میوه جات و سبزیجات از قبیل کاهو، آلو، گلابی، انجیر به میزان کافی در روز)

   اغلب‌ بزرگسالان‌ در عرض‌ ۶-۴ هفته‌ با درمان‌ خوب‌ می‌شوند، به‌ نحوی‌ که‌ دیگر به‌ جراحی‌ نیازی‌ نخواهد بود. اغلب‌ شیرخواران‌ و کودکان‌ کم‌ سن‌، بعد از شل‌ کردن‌ مدفوع‌ بهبود می‌یابند.

   مصرف پمادهای مسکن، ضد التهاب، استروئیدها (مانند هیدروکورتیزون و بتامتازون) و پمادهای ضد بواسیر(آنتی همورئیدها) در بهبود شقاق نقش ندارد .

   درکودکان مبتلا به نوع مزمن شقاق که بادرمانهای طبی بهبود نیافته است شل و گشادکردن عضله اسفنکتری مقعد توسط والدین به طور روزانه و به روشی که پزشک آموزش می دهد معمولا باعث بهبود شقاق شده و نیاز به جراحی را مرتفع می سازد .

   پس‌ از اجابت‌ مزاج‌، باید مقعد به‌ آرامی‌ با صابون‌ شسته‌ شود.

   برای‌ برطرف‌ کردن‌ اسپاسم‌ عضلانی‌ و درد در اطراف‌ مقعد، باید حوله‌ گرم‌ روی‌ محل‌ گذاشته‌ شود.

   نشستن‌ در لگن‌ حاوی‌ آب‌ گرم‌ نیز درد را تخفیف‌ می‌دهد. ارتفاع‌ آب‌ در لگن‌ باید حدود ۲۰ سانتیمتر باشد. روزانه‌ ۳-۲ بار و هر بار برای‌ ۲۰-۱۰ دقیقه‌ از این‌ روش‌ استفاده‌ می‌شود. ( این عمل باعث بهبود خونرسانی و شل شدن عضله اسفنکتر شده و به ترمیم آن کمک می کند.)

   پمادهای نیتروگلیسرین باعث شل شدن اسفنکتر شده و با گشادکردن عروق خونرسانی را نیز بهتر می کنند و به ترمیم زخم کمک می کنند. این پمادها روزانه ۳-۲ بار به میزان یک نخود به اطراف سوراخ مقعد مالیده شده و قبل و بعد از مدفوع کردن نیز تکرار می شود.

   اگر درمان‌های‌ فوق‌ مؤثر نبود، امکان‌ دارد نیاز به‌ جراحی‌ باشد. در جراحی‌، یا زخم‌ به‌ طور کلی‌ برداشته‌ می‌شود، یا اینکه‌ در عضلاتی‌ که‌ با انقباض‌ خود باعث‌ عدم‌ بهبود زخم‌ می‌شوند تغییراتی‌ داده‌ می‌شود.

روش جراحی به اين صورت است كه قسمتی از عضله داخلی مقعد كه دچار انقباض شده است برش زده می شود. اين امر باعث می گردد كه انقباض رفع شود و درد بيمار از بين برود .

   پس از رفع درد ، زخم مقعد تدريجاً  بهبود خواهد يافت. پس از عمل،  درد مربوط به بيماری از بين می رود ولی درد مربوط به برش و انجام جراحی تا چند روز تداوم دارد.

   درمان جراحی باید فقط در مواردی که شقاق بعد از سه ماه مصرف درمان های طبی بهبود نیافته باشد انجام شود. ندرتا جراحی شقاق باعث بی اختیاری در کنترل مدفوع و یا دفع گاز می شود که معمولا موقت است.

پیشگیری از شقاق مقعد

جلوی‌ بروز یبوست‌ را با اقدامات‌ زیر بگیرید:

 *  روزانه‌ حداقل‌ ۸ لیوان‌ آب‌ بنوشید.

 * غذای‌ پرفیبر مصرف‌ نمایید.

*  از خوردن غذاهای محرك مانند فلفل، ادويه جات، چای غليظ ، نسكافه و كاكائو خود داری نماييد.

* در صورت‌ لزوم‌، از داروهای‌ شل‌کننده‌ مدفوع‌ یا مسهل‌ها استفاده‌ نمایید. (البته تنها با تجویز پزشک)

* به‌ هنگام‌ اجابت‌ مزاج‌، فشار بیش‌ از اندازه‌ وارد نیاورید.

(اطلاعات بیش تر در مورد یبوست را در اینجا بخوانید.)


برچسب‌ها: شقاق مقعد چیست, علل شقاق مقعد, علائم شقاق مقعد, درمان شقاق مقعد, پیشگیری از شقاق مقعد

  افسانه گل مغانی  |

 

زرد زخم

 

زرد زخم

زرد زخم

   زردزخم يك عفونت واگير و سطحی پوست است كه اغلب در اطراف لب، بينی، گوش و قسمت‌هايی از دست و پا ايجاد می‌شود؛ ضايعات به شكل تاول‌های كوچك بوده و به سرعت می‌تركند و زخمی زردرنگ به جا می‌گذارند.

   تاول‌ها در برخی موارد حاوی عفونت بوده و با توجه به اين كه در صورت خاراندن توسط فرد مبتلا به آسانی پاره می‌شوند، می‌توانند با انتشار عفونت‌ به نقاط ديگر بدن، سطح بيشتری از پوست را درگير كنند.

   در واقع زرد زخم، تاول زدن ودلمه پوست است که توسط یک عفونت باکتریایی ایجاد میشود.

  زردزخم در صورت تماس نزديك فرد مبتلا با اطرافيان خود قابليت سرايت به آنان را نيز دارد.

   زرد زخم‌ می‌تواند در تمام‌ سنین‌ رخ‌ دهد، اما در شیرخواران‌ و کودکان‌ شایع‌تر است‌.

   زرد زخم يك بيماری سرايت كننده است كه اغلب به شكل همه گير در پرورشگاهها و مدارس و اردوها و هر جای ديگری كه كودكان تماس طولانی باهم داشته باشند و بهداشت پوست رعایت نشود، ظاهر می شود.

 

علل زرد زخم

علل زرد زخم

   عامل ايجاد بيماری زردزخم باكتری استرپتوكوك چرک زا، استافيلوكوك طلایی يا هر دوی آنهاست.

   اين باكتری‌ها كه به طور طبيعی روی لايه‌های سطحی پوست سالم وجود دارند، در بزرگسالان معمولا در نتيجه ابتلا به بيماری‌هايی نظير شپش، گال، بيماری‌های خارش‌دار و همچنين آسيب به دنبال برش يا زخم وارد بدن می‌شوند.

   اين عفونت در كودكان نيز به طور شايع از طريق برش، خراش يا نيش حشرات انتقال می‌يابد.

   این عفونت واگیردارد ممکن است در نتیجه بیماری یا جراحت، گازگرفتن حیوان یا حشره بروز کند.

انواع زرد زخم

   بيماری زرد زخم به ۲ نوع تاولی و غيرتاولی (كه بيش از ۷۰ درصد موارد را تشكيل ميیدهد)‌ تقسيم می‌شود.

   عامل بيماری در نوع تاولی استافيلوكوك است و بيشتر در كودكان (بچه‌های زير ۲ سال و شيرخواران)‌ ديده می‌شود؛ در اين نوع از زردزخم سير بيماری طولانی‌تر است، تاول‌ها در اكثر موارد دردناك‌ بوده و احتمال گسترش آنها بيشتر است.

   اما در نوع غيرتاولی كه عامل آن بيشتر استرپتوكوك است معمولا بيماری با يك تاول كوچك در زمينه قرمز رنگ شروع می‌شود كه معمولا بدون باقی گذاشتن نشانه‌ای از خود بهبود می‌يابد.

   در نوع غيرتاولی كودك كمتر دچار تب شده، ولی ممكن است عفونت باعث بزرگی و تورم گره‌های لنفاوی در مناطق درگير بدن شود.

 

علائم زرد زخم

علائم زرد زخم

* علايم بيماری شامل یک‌ بثور پوستی‌ قرمز رنگ‌  و مجموعه‌ای از تاول‌های بسيار كوچك است كه معمولا در محلی از پوست كه قبلا دچار ضايعه شده است ايجاد می‌شوند و اغلب در اطراف دهان، بينی و قسمت‌هايی از دست و پا است.

   اين تاول‌ها درمدت زمان ۲۴ ساعت بزرگ شده و پاره می شوند  بعضی‌ از تاول‌ها حاوی‌ چرک‌ هستند و وقتی‌ می‌ترکند مايع زرد رنگی از آن خارج و در عين حال خشك می‌شود و به همين دليل به آن زرد زخم می‌گويند.

   تاول‌ها بیمار را اذیت‌ نمی‌کنند، اما ممکن‌ است‌ خارش‌ داشته‌ باشند.

گاهی‌ تب خفیف

  سمی كه به وسيله باكتری‌های استافيلوكوك توليد می‌شود، در شدت عفونت‌زايی تاثير داشته به طوری كه با حمله به پروتئينی كه سبب به‌هم پيوستگی سلول‌های پوست ميیشود، انتشار عفونت را گسترده‌تر می‌كند.

 

عوامل تشدید کننده بیماری

* حساس‌ بودن‌ پوست‌ به‌ نور خورشید و مواد آزاردهنده‌ و تحریک‌کننده‌ پوست‌ مثل‌ صابون‌ها و مواد آرایشی‌

* تغذیه‌ نامناسب‌

* وجود یک‌ بیماری‌ که‌ باعث‌ کاهش‌ مقاومت‌ بدن‌ شده‌ باشد.

* آب‌وهوای‌ گرم‌ و مرطوب‌

* محیط‌ زندگی‌ شلوغ‌ یا غیربهداشتی‌

* بهداشت‌ نامناسب‌

* شرکت در ورزشهایی که تماس پوست به پوست در آنها وجود دارد، نظیر کشتی

عوارض ناشی از زرد زخم

عوارض ناشی از زرد زخم

   زردزخم می‌تواند زمينه بروز بيماری‌های خطرناك ديگری شده و عوارض جبران‌ناپذيری را در پی داشته باشد.

- نفوذ عفونت‌ به‌ لایه‌های‌ عمقی‌تر پوست. این‌ امر ممکن‌ است‌ باعث‌ بر جای‌ ماندن‌ جای‌ عفونت شود.

جای زخم در زرد زخم 

- ایجاد گلومرولونفریت حاد . یک‌ نوع‌ بیماری‌ که‌ فیلترهای‌ ریز کلیه را درگیر می‌کند.

درمان زرد زخم

   درمان زردزخم مانند بسياری از بيماری‌ها به نوع و شدت بيماری بستگی دارد.

   درمان زردزخم معمولی (غيرتاولی)‌ به وسيله شستشو با صابون‌های ضدباكتری رايج در بازار و استفاده از پمادهای موضعی آنتی‌بيوتيكی (آنتی‌بيوتيك‌هايی كه روی پوست ماليده می‌شوند)‌ به سادگی امكان‌پذير است و عفونت طی ۲ تا ۳ روز از بين می‌رود.

   اما در مورد بيماری زردزخم تاولی و همچنين نوع منتشر شده آن، استفاده آنتی‌بيوتيك‌های خوراكی و در موارد شديد حتی تزريق توصيه می‌شود.

   تقریباً ۲۴  ساعت بعد از شروع مصرف داروها، دیگر این بیماری مُسری نخواهد بود. بعد از حدود ۳ روز هم تاول‌ها کم‌کم شروع به خوب‌شدن می‌کنند.

   تكميل دوره درمانی به رغم بهبود نسبی بيمار از مواردی است كه بايد حتما به آن توجه شود، زيرا به وسيله اين كار از عود بيماری و مهم‌تر از آن مقاومت باكتری به آنتی‌بيوتيك جلوگيری می‌شود.

   برای تميز كردن پوست و ترشحات و كم كردن تعداد باكتريها (به منظور كاهش سرايت بيماری) داروهای ضد عفونی كننده موضعی مثل بتادين يا كلروهگزيدين تجويز می شود.

   ملحفه، حوله، لباس‌هایو ساير چيزهايی كه با زخم در تماس بوده‌اند را جداگانه بجوشانيد، بيمار را از خاراندان تاول‌ها منع كنيد و پس از بهبود زخم‌ها، ناحيه را با كرم نرم‌كننده مرطوب سازيد.

   مدرسه نرفتن كودكان به هنگام ابتلا به اين بيماری ضروری است.

پیشگیری از زرد زخم

* رعايت بهداشت پوست را شايد بتوان بهترين روش پيشگيری از اغلب بيماری‌های پوستی و به خصوص زردزخم دانست.

* هنگام استحمام كودك از آ‌ب‌گرم و صابون استفاده كنيد.

* به بريدگی‌ها و ضايعات پوستی (بخصوص واكنش‌های آلرژيك)‌ توجه داشته باشيد.

* از حوله كاغذی يك بار مصرف برای خشك كردن پوست استفاده كنيد .

* به بهداشت ناخن‌ها اهميت بدهيد.

* اطرافيان افراد مبتلا به زردزخم ، هنگام استفاده از آنتی‌بيوتيك‌های موضعی از دستكش استفاده كرده و پس از آن دست‌های خود را بشویند.

* تیغ‌ ریش‌ تراش‌ خود را با دیگران‌ به‌طور مشترک‌ استفاده‌ نکنید.


برچسب‌ها: زرد زخم چیست, علل زرد زخم, علائم زرد زخم, درمان زرد زخم, پیشگیری از زرد زخم

  افسانه گل مغانی  |

 

جور دیگر باید دید

  افسانه گل مغانی  |

 

کبد چرب

 

کبد چرب

   لطفاً قبل از مطالعه ی بیماری کبد چرب، مطالب مربوط به کبد را در این قسمت بخوانید.

   منظور از کبد چرب، رسوب چربی در کبد است. مجموعه‌ای از عوامل باعث رسوب مزمن چربی در کبد و التهاب و نارسایی مزمن در کبد می‌شوند.

   کبد طبيعی حاوی حدود ۵ گرم چربی در ۱۰۰ گرم وزن خود است و هرگاه مقدار چربی بيش از ۵ درصد وزن آن شود، به اين حالت کبدچرب اطلاق می ‌شود.

   رشد بیماری کبد چرب سه مرحله دارد، در مرحله ابتدایی، چربی در داخل سلول‌های کبد جمع می‌شود (کبدچرب ساده)، در مرحله دوم این چربی موجب التهاب می‌شود و در مرحله آخر که ۵ تا ۱۰ درصد از افراد به این مرحله می‌رسند چربی باعث سیروز کبدی (جايگزينی سلول های كبدی با سلول های فيبروز) می‌شود. بیماری سیروز در افراد موجب ناتوانی کبد می‌شود و کبد کارکرد خود را از دست می‌دهد و در مراحل بعدی ، هوشیاری کم می‌شود، زردی ایجاد می‌کند و در ‌‌نهایت فرد مجبور به پیوند کبد می‌شود.

   با توجه به شيوه زندگی اعم از نوع تغذيه و فعاليت بدنی، شيوع بيماری کبد چرب در كشورهای در حال توسعه به ويژه در جامعه شهری افزايش چشمگيری داشته است.

   در بیماری کبد چرب تغییراتی که در بافت کبد ایجاد می‌شود مشابه تغییراتی است که الکل در کبد ایجاد می‌کند.

انواع کبد چرب

کبد چرب به دو گروه عمده تقسیم می‌شود:

کبد چرب الکلی:

   ناشی از مصرف طولانی مدت الکل می‌باشد و جنسیت و نژاد در این مساله دخیل هستند که آسیایی‌ها بیشتر مستعد آسیب ناشی از مصرف الکل و ایجاد کبد چرب الکلی هستند و این بیماری در خانمها بیشتر از آقایان شایع است.

   اغلب متخصصین معتقدند حداقل مصرف روزانه ۴ واحد برای زنان و ۶ واحد برای مردان به مدت حداقل یک سال می تواند سبب بیماری کبدی مرتبط با الکل شود. گرچه در افرادی که مقاومت به انسولین دارند مصرف مقادیر کمتر نیزمی تواند سبب بیماری شود.

کبد چرب غیر الکلی:

  این نوع در جامعه ما شیوع بیشتری دارد، عوامل زیادی که بسیاری از آنها جنبه ژنتیکی دارند در بروز این نوع کبد چرب موثرند، مطالعات نشان داده عوامل زمینه ساز دیابت و بیماری های قلبی و برخی بیماری های متابولیسم با بروز کبد چرب غیر الکلی در رابطه است.

   کبد چرب غیر الکلی یک التهاب کبدی است که در اثر تجمع بیش از اندازه چربی در بافت کبد ایجاد می شود.

   در این بیماری تجمع بیش از حد چربی در کبد، گاه باعث اختلال در فعالیت طبیعی بافت کبد می گردد که می تواند سیر پیشرونده پیدا کند و باعث نارسایی کبد و یا سیروز کبدی گردد.

علل ایجاد کبد چرب

   صنعتی ‌شدن شهرها و کم تحرکی، استفاده از تغذيه نامناسب نظير فست فودها، روغن های غيراستاندارد، کاهش مصرف ميوه و سبزی، افزايش مصرف شکر، قند، شيرينی و نوشابه های گازدار سبب رشد فزاينده چاقی شده است.

   اگرچه علت اصلی بیماری کبد چرب مشخص نیست، ولی به نظر می رسد این بیماری ارتباط نزدیک با برخی بیماری های متابولیک دارد که از آن جمله: چاقی، افزایش کلسترول و تری گلیسرید خون و دیابت را می توان نام برد.

   چاقی به تنهایی می‌تواند زمینه ساز کبد چرب باشد. مصرف زياد انرژی باعث خواهد شد كبد نتواند سوخت و ساز طبيعی را انجام دهد و در نتيجه انرژی اضافی به صورت چربی در كبد ذخيره شود.

   دیابت یک علت مهم و شناخته شده در ایجاد کبد چرب می‌باشد و هر چه طول مدت ابتلا به دیابت طولانی باشد و یا درمان آن ناقص انجام گیرد احتمال ابتلا به کبد چرب در این افراد بیشتر است و در آنها ابتلا به التهاب ناشی از کبد چرب بیشتر از افراد عادی است.

   عوامل ژنتیکی در کنار دیگر عوامل در ایجاد کبد چرب غیرالکلی دخیل است.

   بيمارانی هستند كه بدون داشتن هيچ كدام از عوامل خطر ذكر شده و بدون هيچ دليل شناخته شده ای، مبتلا به كبد چرب می گردند.

   پزشكان می‌گویند افراد چاق‌ و دارای شکم بزرگ، مبتلایان به دیابت نوع دوم، مبتلایان به برخی از اختلالات چربی‌ خون به خصوص چربی تری گلیسیرید یا نارسایی‌های قلبی، افراد الکلی، مبتلایان به سوء تغذیه، افرادی که به سرعت و غیراصولی لاغر شده‌اند و کسانی که برخی داروها مانند داروهای کورتون و ضد تشنج مصرف می‌کنند در معرض خطر ابتلا به کبد چرب هستند.

علائم کبد چرب

* این بیماری دارای علائم کلی مانند خستگی، بی‌حالی، افزایش خواب و ضعف است.

* به ندرت احساس سنگینی و فشار در ناحیه ی فوقانی و راست شکم.

* در معاینه ی فیزیکی نیز تنها علامت "حساس بودن لبه ی کبد" در لمس است.

* بدخوابی، رنگ زرد چهره و لکه‌های پوستی، آب آوردن شکم و.... که به باور عمومی نشانه‌ای از درست کار نکردن کبد هستند، معمولا در مراحلی ظاهر می‌شوند که کبد ملتهب شده باشد و شکل کبد چرب ساده را پشت سر گذاشته باشد. بنابراین نباید برای اثبات بیماری کبد چرب ساده، منتظر ظهور این علائم شد.

تشخیص کبد چرب

   یکی از ساده ترین و ارزان ترین روش تشخیص کبد چرب روش تصویربرداری می‌باشد که می تواند به تشخیص کبد چرب در بیماران کمک کند و در کنار آن انجام آزمایش‌ها برای آنزیم‌های کبدی در تشخیص التهاب ناشی از کبد چرب به ما کمک می‌کند و در موارد کمتر سونوگرافی، سیتی اسکن و MRI در تشخیص این بیماری استفاده می‌شود.

   در نمونه ‌برداری کبد نیز رسوب واکوئل‌های چربی را به همراه یا بدون ترشح سلول‌های التهابی و فیبروز می ‌توان دید.

توجه :

   معمولاً نمونه ‌برداری از کبد در کسانی توصیه می ‌شود که علائمی در رابطه با بیماری کبدی مزمن داشته باشند و یا طحال آنها بزرگ شده باشد و یا سلول‌های خونی آنها از جمله پلاکت‌ها، کمتر از حد طبیعی شده باشد.

   همچنین وجود بیماری دیابت و یا چاقی قابل توجه در افراد بالاتر از ۴۵سال (با توجه به اینکه خطر پیشرفت کبد چرب را افزایش می دهند)، بر لزوم نمونه برداری از کبد می افزاید.

   در کسانی که عوامل خطر ذکر شده را ندارند، پس از یک دوره ی ۱۲- ۶ ماهه (که بیمار عوامل خطرساز را تعدیل کرده یا درمان دارویی شده است)، در صورت عدم بهبود، نمونه برداری توصیه می‌ شود.

درمان کبد چرب

   پیدا كردن ریشه‌ی چربی‌های ذخیره شده در کبد چرب غیرالكلی، برای پیشگیری و درمان این بیماری بسیار حایز اهمیت است.

   شناخته شده‌ ترین روش برای درمان کبد چرب ورزش همراه با کاهش وزن است.

   دیده شده در بیمارانی که کاهش وزن نداشته‌اند، ورزش نقش مهمی در بهبود کبد چرب را داشته است.

   استفاده از داروهای کاهنده قند خون در بیماران دیابتی و استفاده از داروهای کاهنده LDL در بیماران مبتلا به کلسترول از راه‌های مفید در کنار ورزش و کاهش وزن برای درمان کبد چرب است.

* کم کردن وزن:

   از آنجا که اکثر بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی چاق هستند، کاهش وزن در کنترل این بیماری نقش مهمی دارد. برای کاهش وزن، انتخاب رژیم غذایی نیز باید به درستی صورت پذیرد، زیرا کاهش وزن سریع با رژیم های برق آسا خود می تواند سیر بیماری را بدتر نماید.

* انتخاب رژیم غذایی سالم:

   رژیم غذایی پر کربوهیدرات که حاوی میزان قابل توجهی سبزی و میوه و مواد غذایی پرفیبر باشد، معمولا بهترین انتخاب برای افراد مبتلا به کبد چرب است. کاهش چربی مصرفی، به ویژه چربی های اشباع شده و جایگزینی آنها با چربی های غیر اشباع که در روغن زیتون و ماهی وجود دارند، توصیه می گردد. استفاده از نان و غلات سبوس دار باید جدی گرفته شود. در نهایت تعیین مقدار مورد نیاز درشت مغذی ها اعم از پروتئین، چربی و کربوهیدرات بر اساس شرایط افراد باید تنظیم گردد.

   مصرف روزانه نوشابه های معمولی (شیرین شده با ساکاروز) با چاقی مرتبط است و سبب افزایش خطر ابتلا به کبد چرب و افزایش کلسترول و تری گلیسرید می گردد و این عوامل نیز سبب افزایش ریسک ابتلا به بیماری های قلبی و متابولیکی هستند.

   پروتئین سویا می‌تواند به طور چشمگیری تجمع چربی و تری‌گلیسیرید را در کبد افراد چاق كاهش دهد.

* انجام ورزش و فعالیت بدنی منظم:

   چاقی به ویژه چاقی شکمی نقش مهمی در افزایش خطر ابتلا به کبد چرب دارد. بر همین اساس، داشتن پیاده روی منظم به میزان حداقل ۳۰ تا ۶۰ دقیقه در روز توصیه می شود. اگر شما وقت رفتن به باشگاه ورزشی را ندارید، پیاده روی در مسیر کار یا پارک را می توانید جایگزین نمایید.

* کنترل بیماری های زمینه ای متابولیک:

   کنترل دیابت و چربی های خون در بیماران مبتلا به کبد چرب ، نقش کمک کننده ای در بهبود این بیماری دارد. همانطور که می دانید از اصول مهم کنترل بیماری های متابولیک، رعایت رژیم غذایی و ورزش منظم می باشد.

* محافظت کبد از عوامل خطر:

   از عواملی که بر روی فعالیت طبیعی کبد اثر سوء دارند، باید پرهیز نمایید. از مهم ترین این عوامل، مصرف الکل و نیز بعضی داروها می باشد. لذا در هنگام مراجعه به پزشک، به او بگویید که مبتلا به کبد چرب می باشید که در تجویز دارو به آن توجه نماید.

   در موارد نادری به دليل ناشناخته، سير بيماری کبد چرب متوقف و يا حتی به حالت طبيعی باز می گردد، بدون آنكه درمان مشخصی انجام گرفته باشد.

پیشگیری از ابتلا به کبد چرب

* رژیم غذایی سالم:

   شما باید رژیم غذایی سالمی را با مصرف بالای میوه، سبزی، غلات سبوس دار و چربی های مفید برای خود انتخاب کنید.

* جلوگیری از افزایش وزن به ویژه چاقی شکمی:

   داشتن رژیم غذایی سالم به همراه فعالیت بدنی، به حفظ وزن سالم کمک می نماید.

* هنگام استفاده از داروها کاملا مراقب باشید و از مصرف الکل جدا پرهیز نمایید.


برچسب‌ها: کبد چرب چیست, علل ایجاد کبد چرب, علائم کبد چرب, درمان کبد چرب, پیشگیری از ابتلا به کبد چرب

  افسانه گل مغانی  |

 

نقاشی پروردگار

مخلوق

  افسانه گل مغانی  |

 

آنفلوانزا

آنفلوانزا چیست؟

   آنفلوانزا عبارت‌ است‌ از یك‌ عفونت‌ تنفسی‌ مسری‌ و شایع‌ كه‌ در اثر یك‌ ویروس‌ ایجاد می‌ شود. مدت‌ زمان‌ شروع‌ علائم‌ از زمان‌ وارد شدن‌ ویروس‌ به‌ بدن‌ ۲۴ تا ۴۸ ساعت‌ است‌.

   هر چند سال یك بار نوع جدیدی از آنفلوآنزا پیدا می شود و چنان به سرعت گسترش می یابد كه قبل از هر گونه اقدامی موجب همه گیری جهانی می شود و زندگی میلیون ها نفر را به خطر می اندازد.

   وحشتناك ترین همه گیری جهانی آنفلوآنزا در قرن بیستم مربوط به آنفلوآنزای اسپانیایی بود كه در سال ۱۹۱۸ در حدود ۴۰ میلیون نفر را به كشتن داد؛ یعنی بیش از آمار كل كشته شدگان جنگ جهانی اول.

    از آن سال به بعد تا حدود دو دهه پیش، به طور متوسط هر ۱۵- ۱۰ سال، یك همه گیری جهانی آنفلوآنزا رخ داده است . این بیماری تقریبا در هر زمستان با وسعت و شدتهای مختلفی شایع می شود.

مقایسه ی آنفلوانزا و سرماخوردگی

   آنفلوانزا و سرماخوردگی، هر دو ، به وسیله ی ویروس به وجود می آیند و برای درمان این دو بیماری آنتی بیوتیک ها موثر نمی باشند. در هر دو بیماری،  استراحت کردن و نوشیدن مایعات و توجه به رژیم غذایی دوران بیماری، در بهبود بیماری موثر است.

* به طور کلی، علائم سرماخوردگی خفیف‌‌تر هستند و به تدریج بروز می‌کنند، در حالیکه علائم آنفلوآنزا معمولا به صورت ناگهانی ظاهر می‌شوند.

* اگر تب شما به بالاتر از 38.8 درجه سانتی‌گراد نمی‌رسد، احتمالا سرماخورده‌اید. آنفلوآنزا معمولا باعث ایجاد تب‌های بالاتر از این حد می‌شود.

 

* اگر علائمی مانند گرفتگی یا آبریزش بینی دارید، عطسه یا سرفه می‌کنید،‌ آبریزش از چشم یا گلودرد دارید، احتمالا سرماخورده‌اید.

علائم آنفلوآنزا اغلب شامل تهوع، لرز، تعریق، استفراغ، درد عضلات، و بی‌اشتهایی است.

* بدن درد و تب در آنفلوانزا شدیدتر از سرما خوردگی است و معمولا زمان بهبودی آنفلوانزا مقداری طولانی ‌تر از سرماخوردگی است.

* بیماری آنفلوآنزا در صورت عدم درمان مناسب و به موقع ممکن است ریه، سیستم عصبی و... را درگیر کرده و باعث ایجاد عارضه های ریوی نظیر عفونت و ورم مغز شود در حالی که سرماخوردگی ۳ تا ۵ روز بعد از ظهور علائم آن، با مراقبت های ساده، بهبود می یابد.

راه های انتقال آنفلوانزا

   فردی که ویروس آنفلوآنزا را گرفته است، یک روز قبل از شروع علائم بیماری می تواند آن را به دیگران منتقل کند و تا پنج روز بعد از شروع علائم نیز مسری است. اما در کودکان و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، بیش از دو هفته نیز قابل سرایت است.

   اول از طریق تنفس و استنشاق ترشحات عفونی عطسه و سرفه پخش شده در هوا.

 

   دوم از طریق لمس اشیاء آلوده به ویروس (مانند كتاب، دستگیره در و دست دادن با افراد بیمار) و لمس متقابل صورت.

انواع آنفلوانزا

   سه‌ نوع‌ ویروس اصلی‌ آنفلوانزا وجود دارد (A،B،C) اما این‌ ویروس‌ها توانایی‌ جهش‌ به‌ انواع‌ گوناگونی‌ را دارند. شیوع‌ ناگهانی‌ انواع‌ مختلف‌ آنفلوانزا تقریباً هر زمستان‌ رخ‌ می‌ دهد و شدت‌ آنها متفاوت‌ است‌.

علائم آنفلوانزا

   اگر شما به ویروس آنفلوآنزا، آلوده شوید، یک تا چهار روز طول می کشد تا علائم آن را نشان دهید.

* لرز و تب‌ متوسط‌ تا بالا

* دردهای عضلانی از جمله‌ كمردرد

* سرفه ، كه‌ معمولاً یا با خلط‌ بسیار كم‌ همراه‌ است‌ یا اصولاً خلطی‌ همراه‌ آن‌ وجود ندارد.

* گلودرد

* خشونت‌ صدا

* آب ریزش‌ از بینی‌

* سردرد

* خستگی

درمان آنفلوانزا

   بهترین‌ درمان‌ برای‌ آنفلوانزا استراحت‌ است‌. اگر وضعیت‌ سلامت‌ عمومی‌ شما خوب‌ باشد، استراحت‌ كمك‌ می‌ كند تا بدنتان‌ با ویروس‌ به‌ خوبی‌ مبارزه‌ كند.  آنفلوانزا  در عرض‌ ۷ تا ۱۰ روز ، در صورتی‌ كه‌ هیچ‌ عارضه‌ای‌ رخ‌ ندهد، به صورت خودبخودی بهبود می یابد.

  آنتی بیوتیك ها برای عفونت های باكتریایی استفاده می شوند، در حالی كه سرماخوردگی عامل ویروسی دارد و آنتی بیوتیك نمی تواند ویروس را متوقف كند.

   برای‌ ناراحتی‌ خفیف‌ می‌ توان‌ از داروهایی‌ مثل‌ استامینوفن، شربت‌های‌ ضد سرفه‌، افشانه‌ها (اسپری‌های‌) بینی‌ یا ضد احتقان‌ها (رفع‌كننده‌ گرفتگی بینی) استفاده‌ نمود.

   برای‌ تخفیف‌ گرفتگی‌ بینی‌، غالباً با آب‌ گرم‌ یا سرد، چای‌ غلیظ‌ یا آب نمک قرقره‌ كنید.

   برای‌ افزایش‌ رطوبت‌ هوا از یك‌ دستگاه‌ بخور خنك‌ استفاده‌ نمایید. رطوبت‌ كمك‌ می ‌كند تا ترشحات‌ ریه‌ رقیق گردد‌ و‌ راحت‌تر تخلیه‌ شود. درون‌ دستگاه‌ بخور خنك‌ دارو نگذارید، زیرا كمكی‌ نمی‌ كند. دستگاه‌ را روزانه‌ تمیز كنید.

   برای‌ جلوگیری‌ از سرایت‌ بیماری‌ به‌ دیگران‌، دستان‌ خود را مرتباً بشویید، خصوصاً پس‌ از فین‌ كردن‌ یا پیش‌ از دست‌ زدن‌ به‌ غذا یا مواد غذایی‌

   روی‌ عضلاتی‌ كه‌ دچار درد هستند، كمپرس‌ گرم‌ یا صفحه‌ گرم‌ كننده‌ بگذارید.

   بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌، مثل‌ آزمایش‌ خون‌ و كشت‌ خلط‌ ، عكس‌برداری‌ اشعه‌ ایكس‌ از قفسه‌ سینه‌ (تنها در صورت‌ بروز عوارض‌).

   اگر عارضه‌ای‌ رخ‌ دهد،(عفونت‌های‌ باكتریایی‌ از جمله‌ برونشیت‌ یا ذات‌الریه‌.)  درمان‌ با آنتی بیوتیک معمولاً ضروری‌ است‌ و بهبود ممكن‌ است‌ ۳ تا ۶ هفته‌ طول بکشد.(هنگام ابتلا به بیماری آنفلوآنزا ممکن است میکروب های فرصت طلب نیز وارد بدن شده و موجب عفونت ریه و پرده های قلب و سیستم کلیوی شوند.)  

   عفونت هاى مضاعف، معمولاً عوامل باكتریایى هستند كه در بخش فوقانى دستگاه تنفس بیمارى زایى مى كنند مثل سینوزیت، عفونت هاى گوش، و لوزه ها؛ این عفونت ها اگر با آنفلوآنزا همراه باشند مى توانند علاوه بر عفونت هاى تنفسى، پا را از ریه ها فراتر بگذارند و سراسر بدن را درگیر كنند.

   اشخاص بالای ۶۵ سال و كودكان زیر ۵ سال، مبتلایان به بیماری ‌های مزمن ریوی، قلبی، آسم، دیابت، مشکلات کلیوی، نقص ایمنی، زنان باردار و دیگر گروه‌ های پرخطر در صورت ابتلا به آنفلوآنزا ممكن است به انواع شدید این بیماری دچار شده و بیش از دیگران خطراتی متوجه آن ها شود.

عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر

* استرس

* خستگی‌ شدید

* تغذیه‌ نامناسب‌

* وجود بیماری‌ كه‌ موجب‌ كاهش‌ مقاومت‌ بدن‌ شده‌ باشد.

* بیماری‌ مزمن‌، خصوصاً بیماری مزمن قلبی یا ریوی

* حاملگی(سه‌ ماه‌ سوم‌)

* افرادی‌ كه‌ در یك‌ محیط‌ نیمه‌ بسته‌ زندگی‌ می‌ كنند.

* سركوب‌ ایمنی‌ ناشی‌ از دارو یا بیماری‌

* مكان‌های‌ شلوغ‌ به‌ هنگام‌ بروز همه‌گیری‌

پیشگیری از آنفلوانزا

   به منظور پیشگیری از ابتلا به بیماری آنفلوانزا لازم است كه دست ‌ها مرتب با آب و صابون و یا با محلول‌ های ضد عفونی كننده شستشو شوند. به این منظور ضروریست در هر بار شستن دست ها، این عمل دوبار تكرار شود. همچنین باید از لمس کردن چشم ‌ها، بینی و دهان خودداری شود؛ چرا كه این امر انتقال ویروس را به دنبال دارد. رعایت فاصله حداقل یك متر از افرادی که علائم شبیه بیماری آنفلوانزا دارند نیز لازم است.

   همچنین هنگام عطسه و سرفه جلوی بینی و دهان را با دستمال گرفته و بلافاصله دستمال را داخل کیسه پلاستیک گذاشته و در سطل زباله بیندازیم.

   اگر از دستمال پارچه‌ ای استفاده می ‌شود روزانه دوبار آن را شسته و بعد از هر بار استفاده داخل کیسه پلاستیکی قرار داد.

   ضروری است هنگام عطسه یا سرفه از قرار دادن کف دست‌ ها در جلوی دهان و بینی خودداری شود؛ چرا كه این مسئله احتمال انتقال ویروس بیماری را به اشیا و به دنبال آن به افراد دیگر به دنبال دارد.

زنان شیرده  که علائم آنفلوانزا دارند بهتر است هنگام شیردادن به نوزاد، از ماسک استفاده کرده و یا با دستمال جلوی بینی خود را بپوشانند.

   در جهت پیشگیری از ابتلا به آنفلوآنزا بهتر است در صورت امكان از حضور در اماكن شلوغ خودداری کرده یا مدت زمان حضور در این اماكن كاهش یابد. همچنین بهتر است با باز کردن درب و پنجره‌ ها در فواصل مناسب در روز و هر بار حداقل به مدت ۱۰ دقیقه، به تهویه مناسب محل کار، محل زندگی، کلاس درس و... كمك شود.

واکسن آنفلوانزا

   واکسن تزریقی آنفلوآنزا حاوی ویروس کشته ‌شده است. استفاده از این واکسن پس از شش ماهگی مورد تایید قرار گرفته است.

   این واكسن دستگاه ایمنى میزبان (گیرنده واكسن) را تحریك مى كند تا علیه ویروس آنفلوآنزا پادتن بسازد. در برخوردهاى آینده این فرد با ویروس بیمارى زا، این آنتى بادى ها به ویروس حمله كرده و ویروس را غیرفعال مى كند و مانع بیمارى زایى مى شود. واكسن حدود دو هفته پس از تزریق معمولاً به كارایى مناسب خود مى رسد.

    اثربخشى واكسیناسیون به كارایى واكسن بر علیه ویروس ها و دقت در تهیه آن، سن و وضعیت سلامت افراد دریافت كننده واكسن بستگى دارد.

   واکسن آنفلوآنزا باید در دمای سرد نگهداری شود و گرما و حرارت ممکن است منجر به کاهش میزان اثر‌گذاری آن شود؛ بنابراین از نگهداری آن در منزل داخل کمد و کابینت خودداری کنید. 

    تغییرات ویروس موجب مى شود كه واكسنى كه در سال قبل تزریق شده است روى ویروس هاى جدید بى تأثیر باشد. بنابراین هر سال باید واكسنى جدید ساخته شود كه بر علیه ویروس هاى قبلى و ویروس هاى احتمالى سال آینده ایمنى زایى كند.

   فصل شیوع آنفلوانزا معمولا از مهر تا اردیبهشت به طول می ‌انجامد. بهترین ماه‌ها برای واکسیناسیون آنفلوآنزا مهر و آبان است، اما بعد از این زمان هم می ‌توان واکسن زد.

   شما با زدن واکسن تزریقی آنفلوآنزا، آنفلوآنزا نمی ‌گیرید، اما عوارضی جزئی مانند ، تب خفیف و درد بدن ممکن است رخ دهد.

    همین مسئله در مورد واکسن استنشاقی هم صادق است و تنها ممکن است اثرات جانبی جزئی به صورت آبریزش بینی، سردرد و گلودرد خفیف بروز کند.

   طبق توصیه پزشكان، نیازی نیست كه همه افراد از این واكسن‌ استفاده كنند، بلكه افراد با بیماری ‌های خاص یا سالمندان بیش از سایرین به استفاده از این واكسن‌ نیاز دارند.

   در بیماران با بیماری‌های خاص و مزمن از قبیل بیماری ریوی یا قلبی، آنفلوانزا ممكن است بیماری اصلی را بدتر كند، لذا تزریق واكسن آنفلوانزا به این گونه بیماران، ضروری به نظر می رسد.

   واكسیناسیون برای بیماران آسیب‌پذیر، خصوصا دارای ضعف سیستم ایمنی به‌منظور جلوگیری از بستری شدن در بیمارستان و كاهش خطر مرگ توصیه می‌شود.

  واكسیناسیون همچنین خطر بیماری های تنفسی و مراجعات بعدی به پزشک را كم می‌كند كه غیبت از محل كار و مدرسه را كاهش می‌دهد  و هزینه‌های مراقبت‌های سلامت را كم می کند.

افرادی كه در خطر ابتلا به آنفلوانزای شدید و مهلك هستند یا افرادی كه با آنها زندگی می‌كنند یا از آنها مراقبت می‌كنند، هر فصل پاییز باید واكسن بزنند.

افراد زیر نباید واكسن آنفلوآنزا بزنند:

* افرادى كه به تخم مرغ حساسیت دارند.

* افرادى با سابقه حساسیت به واكسن.

* نوزادان کمتر از شش ماه

* كسانى كه اخیراً یك بیمارى تب دار داشته اند (هر چند مى توان از مواردى مثل سرماخوردگى یا بیمارى هاى خفیف چشم پوشى كرد)

* كسانى كه در واكسیناسیون قبلى خود در كمتر از ۶هفته دچار یك بیمارى عصبى مانند GBS  شده باشند. (GBS  یك بیمارى عصبى عضلانى است كه با تب و اختلالات حركتى مشخص مى شود و معمولاً پس از بیمارى هاى ویروسى بروز مى كند.)


برچسب‌ها: آنفلوانزا چیست, تفاوت آنفلوانزا با سرماخوردگی, علائم آنفلوانزا, درمان آنفلوانزا, پیشگیری از آنفلوانزا

  افسانه گل مغانی  |

 

سنگ کلیه

سنگ کلیه

 

   این سنگها هنگامیكه غلظت بعضی از مواد به قدری بالا می رود كه قابلیت حل شدن خود را از دست می دهند ، به صورت بلورهای كوچك شروع به رسوب كردن در ادرار می كنند .

   سنگ کلیه دراثرکریستال حاصل از نمک و مواد موجود در ادرار به وجود می آید، که به تدریج اندازه ی آن بزرگ می شود. سنگ های کلیه علایم و جنبه های بالینی مشابهی دارند، ولی نوع بیماری ودرمان آنها متفاوت است.

   رنگ این سنگ ها زرد و گاهی قهوه ای می باشد.

   سنگ های بزرگ معمولاً در کلیه مانده و بدون علامتند، هرچند که می توانند به کلیه آسیب بزنند. اگر آنها خیلی بزرگ شوند ممكن است باعث انسداد كلیه و تورم آن شوند. آنها ممكن است باعث تخریب بافت كلیه و خونریزی داخل ادرار شوند.

   سنگ های کوچک به آسانی همراه ادرار از طریق حالب دفع می گردند.

 

   سنگ های بین این دو اندازه که از طرفی قابلیت ورود به حالب را داشته و از طرف دیگر به اندازه کافی کوچک نیستند تا عبور آنها از حالب به آسانی صورت گیرد باعث ایجاد درد شدید می گردند. سنگهای با اندازه متوسط ممكن است حین عبور از حالب باعث اتساع و خراشیدگی آن شوند و ایجاد خونریزی و درد شدید نمایند . این درد كه به قولنج كلیوی معروف است به عنوان یكی از شدید ترین دردها یی كه انسان مجبور به تحمل آن است ، شناخته شده است.این درد متناوب و خنجری از پشت شروع می شود و در حین عبور سنگ به طرف پایین حالب به تدریج به لگن و كشاله ران انتقال می یابد .

 محل تشکیل سنگ کلیه

   این سنگ ها معمولاً در طی چند روز دفع می گردند. چنانچه حرکت سنگ متوقف شده و باعث انسداد ادراری گردد، برای پیشگیری از آسیب بیشتر، باید از کلیه خارج گردد.

انواع سنگ کلیه

   شایع‌ترین فرم آنها حاوی كلسیم است. در بسیاری از افراد، كلیه‌ها قادر به شستن كلسیم اضافی در ادرار هستند اما در بعضی دیگر كلسیم در داخل كلیه‌ها رسوب می‌كند. سپس این كلسیم همراه با سایر تركیبات مخلوط شده و سنگ‌ها را ایجاد می‌كند.

سنگ های اگزالات و فسفات کلسیم: حدود ۸۰% سنگ های کلیه، از جنس اگزالات کلسیم هستند و بروز این نوع سنگ کلیه بیشتر در سنین میانسالی است.

    کلسیم در روده با اگزالات ترکیب شده و سبب جلوگیری از جذب اگزالات در خون شده و در نتیجه میزان آن را در ادرار کاهش داده و امکان ابتلا به سنگ کلیه را نیز کاهش می‌دهد.  گاهی، سنگ های اگزالات کلسیم در اثر کافی نبودن کلسیم در روده به وجود می آید. در نتیجه مقدار زیادی اگزالات برای دفع از بدن به طرف کلیه ها می رود. 

   (اگزالات، ماده‌ای است که مقدار آن در پروتئین‌ها و مواد غذایی همچون اسفناج ریواس، چغندر، شکلات، چای، سبوس، آجیل، بادام و توت فرنگی بیشتر است.)

 سنگ‌های استروویتی ثانویه كه به بعضی عفونت‌های ادراری منجر می‌شوند. به این علت به آنها سنگ های عفونی گفته می شود.  این سنگ‌ها حاوی منیزیم و آمونیاك هستند.

   عامل بیماری زایی که عفونت ایجاد می کند، PROTEUS MIRABILIS است. این عامل بیماری زا، یک باکتری حاوی اوره آز است که اوره را می شکند. این آنزیم، اوره را به آمونیاک تبدیل می کند. در نتیجه PH ادرار را قلیایی می نماید. در این محیط قلیایی، STRUVITE رسوب می کند و بزرگ می گردد. معمولاً این سنگ ها با جراحی برداشته می شوند.

 سنگ‌های اسید اوریكی كه به‌خصوص زمانی ایجاد می‌شوند كه ادرار خیلی اسیدی است.  این سنگ ها حدود ۴% موارد سنگ کلیه را تشکیل می دهند . افزایش دفع اسید اوریک، در اثر اختلال در سوخت و ساز واسطه ای پورین ها رخ می دهد، که در بیماری نقرس دیده می شود.

   در صورت وجود این سنگ‌ها باید مصرف گوشت در فرد محدود شود.

 سنگ‌های سیستئینی كه بسیار نادر هستند. سیستئین به‌طور عمده در عضلات و بعضی قسمت‌های دیگر به‌طور طبیعی تولید می‌شود. این مولكول نیز می‌تواند در ادرار تجمع یافته و به تشكیل سنگ منجر شود.  این سنگ ها حدود ۱ % موارد سنگ کلیه را تشکیل می دهند. این بیماری ژنتیکی نسبتاً نادر، در اثر اختلال ژنتیکی در بازجذب کلیوی اسید آمینه ی سیستئین رخ می دهد. لذا این ترکیب در ادرار تجمع می یابد.

   علت این اختلال ژنتیکی است. لذا در سنین کودکی بروز می کند و معمولاً سابقه ی خانوادگی نیز دارد. این بیماری یکی از معمول ترین علت های سنگ کلیه در دوران کودکی و قبل از بلوغ است.

علائم سنگ کلیه

نشانه ها هنگامی ظاهر می شود که سنگ جا به جا شود.

- دوره های درد شدید و پیچشی به فاصله هر چند دقیقه . درد معمولاً ابتدا در ناحیه پشت ، درست پایین دنده ها، ظاهر می گردد. در طی چند ساعت یا چند روز، ناحیه درد از مسیر حرکتی سنگ از حالب به طرف کشاله ران پیروی می کند. با دفع سنگ درد بیمار متوقف می گردد.

 ناتوانی برای پیدا کردن یک موقعیت راحت

درد در هنگام دفع ادرار

یکی دیگر از علائم سنگ کلیه تهوع مکرر است.

دفع مقادیر اندک خون در ادرار نیز از دیگر علائم سنگ کلیه است. ادرار ممکن است کدر یا تیره به نظر برسد.

علل ایجاد سنگ کلیه

- دفع مقادیر بیش از حد کلسیم از ادرار در اثر اختلال غده پاراتیرویید که تنظیم متابولیسم کلسیم را به عهده دارد ـ یا در اثر مصرف بیش از حد کلسیم و ویتامین د

- نقرس (در مورد سنگ های اسیداوریکی)

انسداد ادراری به هر دلیل

کاهش حجم ادار ناشی از بی آبی یا آب وهوای گرم و خشک نیز از علل ایجاد سنگ کلیه است.

رژیم غذایی نامتناسب (مصرف بیش از حد کلسیم)

مصرف زیاد نمک : براساس مطالعات، مصرف زیاد نمک سبب افزایش دفع کلسیم درادرار می شود.

اسیدی یا قلیایی بودن ادرار نیز باعث تشکیل سنگ می شود.

بیماری التهاب روده: این بیماری می تواند با جذب چربی از روده ها و همچنین کلسیم و دیگر مواد معدنی شرایط را برای بوجود آمدن سنگ فراهم کند.

سابقه خانوادگی سنگ کلیه

- پرکاری پاراتیرویید :  غدد پاراتيروئيد در ۴ گوشه ی غده ی تيروئيد شما واقع هستند. زمانی که اين غدد بيش از حد هورمون پاراتيروئيد ترشح کنند، سطوح کلسيم بدن افزايش می يابد و منتج به دفع مقادير بالايی کلسيم از ادرار می گردد.

- پرکاری تیروئید اولیه، سبب افزایش دفع کلسیم می شود. حدود دوسوم افرادی که بیماری غد د درون ریز دارند، مبتلا به سنگ کلیه می شوند.

- در بستر افتادن طولانی مدت به هر دلیل : یکی از عوامل زمینه ساز بروز سنگ کلیه کم تحرکی است.کم تحرکی که مثلاً در هنگام بیماری یا ناتوانی رخ می دهد، می تواند سبب برداشت کلسیم بیشتری از استخوان شده ، لذا غلظت کلسیم در ادرار افزایش می یابد.

- سوء مصرف الکل

تشخیص سنگ کلیه

* آزمايش خون

   آزمايشات خون، افزايش کلسیم و يا اسيد اوريک بالا را در خون شما آشکار می کنند. آزمايش خون به پزشک اين امکان را می دهد تا احتمال ديگر بيماری ها را بررسی کرده و سلامت کليه های شما را ارزيابی کند.

* آزمايش ادرار

در صورت ابتلا به سنگ کليه، آزمايش ادرار ۲۴ ساعته نشان دهنده ی مقادير املاح زيادی در سنگ دفع شده خواهد بود.

* آزمايش های تصويری

   تست های تصويری هر نوع سنگي را در دستگاه ادراری شما نشان می دهند. تست های تصويری معمولاً شامل سی تی اسکن و سونوگرافی کلیه  و در برخی موارد غير معمول شامل اشعه X می باشند.

* آناليز سنگ های دفع شده

   از شما خواسته می شود که در هنگام دفع ادرار از يک صافی استفاده کنيد تا هر تعداد سنگ دفع شده ای را جمع آوری نماييد. از اين طريق سنگ ها برای تست های آزمايشگاهی جمع آوری مي شوند. آناليزهای آزمايشگاهی، ساختار و نوع سنگ های کليوی را آشکار می سازند. پزشک از اين دسته اطلاعات به منظور تعيين علت تشکيل سنگ استفاده می کند و نيز برنامه ای برای پيشگيری از تشکيل سنگ های کليوی در آينده تنظيم خواهد کرد.

درمان سنگ کلیه

   روش درمانی‌ای كه پزشك برای درمان سنگ به كار می‌برد به نوع سنگ بستگی دارد. به‌عنوان مثال داروهایی كه برای درمان سنگ‌های كلسیمی مورد استفاده قرار می‌گیرند روی سنگ‌های استروویتی اثری ندارد. رژیم غذایی كه برای درمان سنگ‌های اسیداوریكی استفاده می‌شود نیز روی سنگ‌های كلسیمی اثری ندارد. بنابراین برای درمان سنگ، آنالیز و آزمایش دقیق سنگ باید انجام شود.

- در صورت وجود سنگ کوچک منفرد بدون عارضه انسداد و عفونت ممکن است به درمان خاصی نیاز نباشد.

- در مورد سنگ های بزرگتری که خودبه خود دفع نشده و باعث ایجاد عوراض ، عفونت یا درد شدید شده اند اقدامات درمانی به منظور حذف آنها لازم است . روش های مختلف درمانی در این زمینه عبارتند از: حل کردن سنگ به طریق شیمیایی ، در آوردن سنگ با آندوسکوپ ، خارج کردن سنگ از طریق پوست ، سنگ شکنی با کمک امواج ماوراء صورت از خارج بدن، و به ندرت جراحی باز. سایر رویکردهای درمانی جدید نیز در دست بررسی است .

- سنگ های ناشی از بالا بودن میزان کلسیم بدن ممکن است نیازمند برداشت جراحی بافت پاراتیرویید غیرطبیعی باشند.

پیشگیری از ایجاد سنگ کلیه

* مصرف روزانه حدود ۳ لیتر مایعات و عمدتاً آب خالص : نوشیدن زیاد مایعات به شستن مواد موجود در ادرار و جلوگیری از رسوب آنها كمك می‌كند. به علاوه می‌توان آب‌لیمو یا آب‌میوه نیز استفاده كرد. اما آب از همه بهتر است.

* اجتناب از مصرف شیر و فرآورده های لبنی در صورتی که سنگ کلیه از نوع کلسیمی ـ فسفری باشد.

* خودداری از شرایطی که با تعریق بیش از حد همراه است .

* رژیم های غذایی کم نمک از راهکارهای دیگر پیشگیری از سنگ کلیه است که باید بیشتر مورد توجه خانواده ها قرار گیرد.

رژیم غذایی افراد مبتلا به سنگ کلیه را در ادامه مطلب بخوانید. 


  افسانه گل مغانی  |

 

نقاشی پروردگار

قلعه ی پنبه ای در ترکیه

  افسانه گل مغانی  |

 

کوررنگی

 

کوررنگی

کوررنگی

  کوررنگی در سال ۱۷۹۴ توسط جان دالتون، شیمیدان و فیزیکدان بریتانیایی، که خود به آن مبتلا بود کشف شد. با این حال علت آن تنها با پیشرفت علم ژنتیک در قرن بیستم مشخص شد. این اختلال به افتخار دالتون، دالتونیسم نیز نامیده می‌شود.

   کوررنگی یک اختلال ارثی است که در آن،  فرد قادر به تشخیص یک یا برخی رنگ ها نمی‌باشد.

علل کوررنگی 

   کوررنگی یک بیماری ارثی وابسته به کروموزوم X مغلوب است که در مردان بیشتر دیده شده و تقریباً همیشه از مادر به پسر به ارث می‌رسد.

( اطلاعات بیش تر درباره ی علل کوررنگی را در ادامه مطلب بخوانید.)

انواع کوررنگی

   کوررنگی انواع مختلفی دارد که شایع‌ترین آن‌ها عدم توانایی در تشخیص رنگ سبز و  قرمز از یکدیگر است.

   عدم تشخیص هیچ‌یک از رنگ‌ها،  یکی از گونه‌های بسیار نادر کوررنگی است، و در آن فرد، اشیاء را همچون در فیلم‌ها و یا عکس‌های سیاه و سفید می‌بیند.

   کور رنگی ممکن است بر اثر بیماری‌های عصب بینایی یا شبکیه نیز رخ دهد. در این موارد، فقط چشمی که مشکل دارد دچار کور رنگی می‌شود و بیماری در طول زمان تشدید می‌گردد به طوریکه ممکن است تبدیل به کوررنگی کامل شود که در آن بیمار دیدی خاکستری  دارد. این بیماران معمولاً در تشخیص آبی و زرد مشکل دارند.

مشکلات افراد کوررنگ

   به کار گيری افراد کوررنگ در امور حمل و نقل، راه آهن، اتومبيل، هواپيما، کشتی های تجارتی موجب بروز حادثه می شود. در کارهايی نظير رنگ سازی، مخلوط کردن رنگ ها، کار هنری، رنگرزی، زمين شناسی، شيمی، کار با ميکروسکوپ و کار در نيروگاه های هسته ای بايد مراقب ديد کامل و ديد رنگی خود بود.

   افراد کور رنگ نمی توانند به کارهايی هم چون خلبانی، نقاشی، تشخيص رنگ های مختلف رنگ پارچه و به طور کلی کارهايی را که تشخيص رنگ را ايجاب می نمايد به عنوان حرفه شغلی خود بپردازند.

تشخیص کوررنگی

تشخیص کوررنگی تشخیص کوررنگی

    داشتن مشکل در تشخیص اینکه جسمی قرمز است یا سبز، و یا آبی است یا زرد اصلی‌ترین علامت کوررنگی است.

   تشخیص کوررنگی اغلب با استفاده از چارت‌های رنگی به نام "صفحات آزمون ایشی هارا " (Ishihara) انجام می‌شود. در این صفحات اعدادی متشکل از نقطه‌های رنگی در زمینه‌ای متشکل از نقاطی به رنگ دیگر قرار گرفته‌اند که تشخیص آن‌ها برای افراد کوررنگ مشکل است. در صورتی که مشکلی در دید رنگی بیمار تشخیص داده شود از تست‌های دقیق تر استفاده می‌شود.

صفحات آموزشی ایشی هارا

 

درمان کوررنگی

   کور رنگی هیچ درمانی ندارد. تشخیص زودرس کوررنگی می‌تواند مانع بروز مشکلات آموزشی در کودکان شود. در این صورت بهتر است والدین کودک با معلم او صحبت کنند.

   بعضی از بیماران از لنزهای مخصوصی استفاده می‌کنند که هم به صورت لنز تماسی و هم به صورت لنز عینک وجود دارد.

   در بسیاری موارد،  بیماران به جای تشخیص رنگ ممکن است ترتیب قرار گیری را بخاطر بسپارند. به عنوان مثال،  بیمار به خاطر می‌سپارد که چراغ قرمز همیشه بالای چراغ راهنمایی و چراغ سبز پایین آن قرار دارد.

درمان کوررنگی


برچسب‌ها: کوررنگی چیست, علل کوررنگی, تشخیص کوررنگی, درمان کوررنگی

  افسانه گل مغانی  |

 

گل مژه

 

گل مژه

   به موازات مژه‌ها غدد چربی قرار دارد که با ترشحات خود مانع از خشک شدن چشم می‌شوند و زمانی که اين ترشحات، غيرطبيعی و يا ريشه مژه ملتهب شود گل مژه به وجود می‌آيد.

   گل‌مژه به‌صورت یک توده متورم، حساس و دردناک و قرمز رنگ در نزدیکی لبه پلک تظاهر می‌کند.

   گل مژه مشکلی برای دید ایجاد نمی کند و در هر سنی ممکن است بروز کند.

انواع گل مژه

   گل مژه داخلی : داخل لبه ی پلک -  گاهی به سمت پوست و گاهی به سمت ملتحمه ی چشم است.

   گل مژه خارجی :  خارج لبه ی پلک – همیشه به سمت پوست است. –  چرک موجود در این نوع گل مژه ، سریعتر از گل مژه ی داخلی ، تخلیه می شود.

علل گل مژه

   این توده در حقیقت یک آبسه کوچک است که در اثر عفونت یا التهاب ریشه مژه‌ها یا غدد ترشح‌کننده چربی پلک ایجاد می‌شود.

   گل مژه شبیه یک جوش چرکی است که ممکن است از داخل یا خارج پلک رشد کند؛ معمولاً منشاء آن میکروب "استافیلو کوک" است که داخل بینی فراوان است .

   تماس دست آلوده با چشم و التهاب لبه پلک از عوامل مهمی هستند که باعث بروز گل‌مژه می‌شوند.

علائم گل مژه

   ابتدا درد، قرمزی، حساسیت و تورم در موضع شروع شده و سپس یک جوش چرکی ظاهر می شود. گاهی تنها مجاور ضایعه متورم است و گاهی همه پلک متورم می شود، گاهی نیز آبریزش، احساس وجود جسم خارجی و حساسیت به نور نیز ایجاد می شود.

درمان گل مژه

   گل مژه اغلب بدون درمان ظرف چند روز برطرف می شود. البته می توان با کمپرس گرم روزی چهار مرتبه برای ده تا پانزده دقیقه بهبود آن را تسریع کرد. این کار سبب کاهش درد و سریعتر سر باز کردن گل مژه می شود. برای این كار باید یك تكه پارچه تمیز را درون آب گرم قرار دهید، سپس آن را خارج كرده و آب آن را بگیرید و بعد به مدت ۱۰ الی ۱۵ دقیقه آن را روی چشم قرار دهید.به مدت سه تا چهار روز و تقریبا چهار نوبت در روز باید این كار انجام شود و هر بار از یك تكه پارچه تمیز و جدید استفاده شود.

   معمولا سطح گل مژه پس از مدتی پاره شده چرک آن تخلیه و سپس ترمیم و خوب می شود.

   هیچ گاه گل مژه را فشار ندهید و بگذارید خودش سرباز کند. اگر شما مکررا دچار گل مژه می شوید بهتر است از پماد آنتی بیوتیک برای پیشگیری از عود آن استفاده کنید. همچنین شستشوی مرتب لبه پلک ها با شامپو بچه عود آن را کاهش می دهد. گل مژه ای که در سطح داخلی پلک ایجاد می شود ممکن است کاملا ًاز بین رفته یا خود به خود سرباز کنند و گاهی لازم می شود که پزشک آنها را باز و تخلیه کند.

   اگر لبه پلك را پوسته های شوره مانند گرفته باشد به احتمال زیاد بلفاریت یا التهاب لبه پلك نیز وجود دارد و بهتر است از چشم پزشك كمك بگیرید.

   در گل‌مژه‌های معمولی استفاده از قطره‌های آنتی‌بیوتیک یا آنتی‌بیوتیک خوراکی فایده‌ای ندارد. اما در بچه‌های کوچک یا افرادی که گل‌مژه‌های شدیدا ملتهب دارند ممکن است لازم باشد با نظر چشم پزشک آنتی‌بیوتیک خوراکی برای جلوگیری از گسترش عفونت به بقیه پلک و قسمت‌های مجاور استفاده شود.


برچسب‌ها: گل مژه چیست, انواع گل مژه, علل گل مژه, علائم گل مژه, درمان گل مژه

  افسانه گل مغانی  |

 

جور دیگر باید دید

  افسانه گل مغانی  |

 

آب سیاه - گلوکوم

آب سیاه

   به گروهی از بيماری های چشمی كه منجر به آسيب عصب بينائی می گردند و درصورت عدم درمان صحيح می توانند منجر به نقص بينائی يا كوری شوند، گلوكوم يا آب سياه گفته می شود.

   يكی از اصلی ترين معيارهای خطر ساز اين بيماری، افزايش فشار داخل چشمی است.

   فشار بالا سبب وارد آمدن آسيب به عصب بينايی ميشود. اين آسيب پيشرونده بوده كه در مرحله نخست سبب كاهش و از دست رفتن ديد محيطی شده كه با كاهش ديد مركزی و احتمال كوری همراه است.

عصب بينايی:

   عصب بينايی از بيش از يك ميليون رشته عصبی تشكيل شده است كه بصورت دسته ای از رشته ها گرد هم آمده اند. اين عصب شبكيه (پرده نازك حساس به نور در قسمت عقب كره چشم) را به مغز متصل می كند . برای داشتن ديد خوب، سالم بودن عصب بينايی ضروری است.

تأثير گلوكوم بر عصب بينايی:

   در بسياری از افراد افزايش فشار داخل چشم سبب گلوكوم می شود. به فضای كوچكی كه بين قرنيه ( قسمت شفاف جلوی چشم) و عنبيه (قسمت رنگی چشم) قرار می گيرد، اتاق قدامی گفته می شود.  در اين فضا مايع زلاليه قرار دارد كه وظيفه آن شستشو و تغذيه بافت های داخل چشم است. مايع زلاليه توسط اجسام مژگانی در پشت عنبيه ترشح شده و از طريق راه های مشبك trabecular meshwork در زاويه چشم خارج می شود؛ به محلی كه مايع از اتاق قدامی خارج می شود اصطلاحاٌ "زاويه" گفته می شود كه محل تلاقی قرنيه و عنبيه است .

    زمانی كه مايع به زاويه می رسد از طريق يك شبكه اسفنجی شكل شبيه يك سيستم زه كشی از چشم خارج می شود.

   اگر به هر دليلی تعادل بين توليد و خروج مايع به هم بخورد، (در برخی موارد به طور مادرزادی منافذ تنگ هستند. در موارد دیگر جلو آمدن عنبیه یا مسدود شدن این منافذ با رنگدانه های عنبیه یا سلول های خون پس از خونریزی داخل چشم، مسیر تخلیه مایع داخل چشم مسدود می‌شود. )  فشار داخل كره چشم بيشتر از حد طبيعی می شود كه درنهايت منجر به صدمه به عصب بينائی می گردد.

   در بیماری آب سیاه، برخی از این رشته های عصب بینایی صدمه می بینند، بنابراین پیام های عصبی به مغز نمی رسند و نقاط کور در میدان دید(معمولاً در نواحی محیطی) ایجاد می شود. از دست رفتن تدریجی دید محیطی، مهم ترین علامت آب سیاه است. در صورت عدم درمان بیماری، رشته های عصبی بیشتری آسیب می بینند که باعث محدودیت بیشتری در میدان بینایی می گردد. این امر در نهایت به دید تونلی منجر می شود که شبیه به نگاه کردن از یک لوله باریک و طولانی است.

   گلوكوم زاويه باز از آنجا به اين نام خوانده می شود كه زاويه ای كه مايع از آن خارج می شود "باز" است. با اين حال، به دلايل نا مشخص، سرعت حركت مايع از خلال شبكه تخليه كند است. كندی حركت مايع سبب تجمع آن و بالا رفتن فشار داخل چشم می شود و اين افزايش می تواند سبب آسيب ديدن عصب بينايی و كاهش ديد شود، مگر آنكه فشار چشم پايين آورده شود.

انسداد اين مجارى

۱-  شايع ترين حالت هاى انسداد يكى تنگ شدن مجارى تخليه به دليل افزايش سن و ديگرى انسداد مجارى تخليه در اثر تجمع رسوبات زائد در محل است. اين بسته شدن تدريجى باعث افزايش آرام فشار داخلى چشم مى شود.

   به اين حالت به دليل ايجاد تدريجى آن "گلوكوم مزمن با زاويه باز" مى گويند و اكثر بيماران بزرگسال مبتلا به اين نوع گلوكوم هستند. گلوكوم مزمن با زاويه باز چنان آرام بينايى را تحلیل می‌برد كه بيمار تا زمانى كه صدمه اساسى به عصب بينايى اش نخورده باشد، از وجود آن باخبر نمى شود.

۲- حالت دوم نقص مجراى تخليه چشم است. اين نوع نقص در گلوكوم مادرزادى ديده مى شود كه در آن دهانه مجراى تخليه از بدو تولد غيرطبيعى است.

   از آنجا كه چشم يك کودک نسبت به چشم بزرگسال از انعطاف بيشترى برخوردار است، لذا زمانى كه فشار داخلى چشم زياد شود، چشم به آسانى متسع شده و بزرگ مى شود. در اين حالت تاری دید به وجود می‌آید،ممكن است کودک نسبت به نور حساسيت نشان داده و اشك ريزش شديد داشته باشد.

۳- عنبيه چشم می‌تواند با فشار آوردن به محدوده مجرای خروجی آن را مسدود کند. در اين صورت جلوى خروج زلاليه گرفته شده و فشار داخلى چشم را به سرعت زياد مى كند.

   اين انسداد كامل و ناگهانى مجراى خروج و در نتيجه جلوگيرى از ادامه جريان به گلوكوم حاد با زاويه بسته معروف است. ديد محو، درد شديد، به وجود آمدن هاله اطراف منبع نور، تهوع و استفراغ عواملى هستند كه بيمار را به چشم پزشك مى كشانند.

   در صورتى كه اين عوامل به سرعت از بين نروند، كورى در يكى دو روز بعد حاصل مى شود.

۴- شرايط ديگرى چون جراحات، برخى داروها، خونريزى ها، تومورها و التهاب‌ها در بعضى مواقع مى توانند باعث بسته شدن مجرا و جلوگيرى از جريان مایع زلالیه در چشم شوند، اين امر باعث افزايش فشار داخلى چشم شده و منجر به گلوكوم ثانويه مى شود.

تشخیص بیماری آب سیاه

   بسياری تصور می كنند كه در صورتی مبتلا به گلوكوم هستند كه فشار چشمشان بالا باشد اما هميشه چنين نيست. فشار بالای چشم خطر ابتلا به گلوكوم را افزايش می دهد. بالا بودن فشار چشم الزاما به معنای ابتلا به گلوكوم نيست.

   ابتلا يا عدم ابتلا به گلوكوم بر اثر بالا بودن فشار چشم بستگی به ميزان تحمل عصب بينايی در مقابل فشار بالای چشم دارد و اين ميزان در افراد مختلف متفاوت است. هر چند فشار طبيعی معمولاٌ بين ۱۲ تا ۲۱ ميلی متر جيوه است، ولی حتی در اين فشار نيز ممكن است شخصی به گلوكوم مبتلا باشد و اين نشان می دهد كه معاينه چشم اهميت بسيار زيادی دارد.

   چشم پزشك برای تشخيص گلوكوم بايد اقدامات تشخيصی زير را انجام دهد:

* حدت بينايی (Visual Acuity): در اين تست كه با استفاده از چارت های بينايی انجام می شود بينايی بيمار در فواصل متفاوت مشخص می شود.

* ميدان بينايی: در اين تست ديد كناری (محيطی) بيمار اندازه گيری می شود. با توجه به اينكه از دست دادن ديد كناری يكی از علائم گلوكوم است اين تست به تشخيص بيماری كمك می كند.

* اتساع مردمك: در اين تست با استفاده از قطره مردمك چشم بيمار متسع می شود و بدين ترتيب چشم پزشك ديد بهتری برای معاينه عصب بينايی پيدا می كند. بعد از معاينه ممكن است ديد نزديك تا چند ساعت تار باشد.

* تونومتری: در اين تست فشار مايع داخل چشم اندازه گيری می شود. 

علائم آب سیاه

- كاهش ديد محيطی.

- مشكل در تطابق با تاريكی.

- ايجاد مشكل در تمركز روی كارهای نزديك.

- ايجاد هاله های رنگی اطراف نور.

- نياز به تغيير مكرر و زود به زود عينك.

-  گلوكوم زاويه باز در ابتدا علامت خاصی ندارد. ديد طبيعی بوده و دردی وجود ندارد. با ادامه يافتن بيماری، بيمار متوجه می شود كه هر چند اشيايی را كه جلويش قرار دارند خوب می بيند ولی اشيايی را كه در كنار قرار داشته و بايد از گوشه چشم به آنها نگاه كند بخوبی نمی بيند.

-  بيمار مبتلا به گلوكوم در صورت عدم درمان ممكن است ناگهان متوجه شود كه "ديد كناری" ندارد. درست مانند اين است كه دارد از درون يك لوله به اطراف نگاه می كند. ادامه يافتن بيماری ممكن است سبب از بين رفتن باقيمانده ديد حتی در مركز شده و بيمار كور شود.

علل ایجاد آب سیاه

   امروزه فشار بالای داخل چشمی را یکی از عوامل خطر ایجاد آب سیاه می دانیم. ممکن است برخی شرایط و بیماری های دیگر احتمال بروز آب سیاه را افزایش دهند که عبارت اند از:

سن: در افراد بالای ۴۵ سال آب سیاه شایع تر است(اگر چه این بیماری در افراد جوان تر هم رخ می دهد). بنابراین می توان گفت که احتمال پیدایش آب سیاه، با بالا رفتن سن افزایش می یابد.

* ارث: تمایل به پیدایش آب سیاه ممکن است موروثی باشد؛ به طوری که در برخی از انواع آن، احتمال ابتلا در افراد فامیل فرد مبتلا، بیشتر است.

* نزدیک بینی شدید (نمره عینک بیشتر از ۶)

* مرض قند (دیابت)

* استفاده طولانی مدت از کورتون جهت درمان ( به شکل قطره، پماد یا قرص)

* سابقه جراحی یا وجود ضایعات چشمی

* نژاد سیاه

* سردرد های میگرنی - بیماری های فشار خون

* کم بودن ضخامت قرنیه

انواع آب سیاه

گلوکوم زاویه باز اولیه

   شایعترین نوع گلوکوم می‌باشد، جنبه ژنتیکی، خانوادگی و فامیلی و نژادی دارد. در سیاهپوستان ۳ برابر سفیدپوستان رخ می‌دهد. بعد از ۵۰ سالگی بروز می‌کند و تا مراحل آخر بیمار هیچ علامتی ندارند و در معاینات چکاپ کشف میشود. در این بیماری میدان بینایی به تدریج کوچکتر شده و در انتها بیمار فقط دید لوله ای دارد و فقط روبروی خود را می‌بیند. در معاینه پزشکی افزایش برای پیشگیری، خویشاوندان درجه اول افراد مبتلا باید بررسی شوند.

عوامل افزایش دهنده خطر

   افزایش زیاد فشار داخل چشمی، افزایش سن، سابقه خانوادگی مثبت گلوکوم، نزدیک‌بینی دیابت، بیماری قلبی- عروقی، سیاهپوست بودن و بروز خونریزی دیسک چشم در افرادی که فشار داخل چشم بالاست، باعث افزایش احتمال بروز گلوکوم می‌شود.

درمان

   درمان در مراحل اولیه داروهای خوراکی تیمولول، بتاکسولول و استازولامید- دروزلامید پیلوکارپسین و یا قطره‌های نقرین اگر با این داروها فشار چشم بیمار طبیعی نشود لیزر درمانی یا عمل جراحی لازم می‌شود.

گلوکوم زاویه بسته حاد اولیه

   این حالت وقتی رخ می‌دهد که بر آمده شدن محیطی عنبیه در زاویه اتاق قدامی چشم انسداد ایجاد کند و به این ترتیب کاهش خروج زلالیه باعث افزایش حاد فشار داخل چشم شود. افراد دوربین به علت اینکه از قبل، تنگی زاویه دارند همچنین افراد پیر به علت بزرگ شدن عدسی بیشتر به این حالت دچار می‌شوند.

علایم

   این بیماری اکثرا بصورت حمله‌ای است. و در یک چشم ظاهر میشود. حملات آن معمولا هنگام عصر به علت گشاد شدن نسبی مردمک و یا هنگام استفاده از داروهای گشاد کننده مردمک در معاینات پزشکی رخ می‌دهد. گلوکوم زاویه بسته حاد با شروع ناگهانی تاری دید شدید، درد طاقت فرسای چشم، قرمزی چشم، اشک ریزش و حساسیت به نور، دیدن هاله اطراف نور، تهوع، استفراغ مشخص می‌شود و در معاینه پزشکی فشار داخل چشم افزایش یافته و مردمک به نور پاسخ نمی‌دهد و گشادی نسبی دارد و قرنیه کدر شده است.

درمان

   درمان گلوکوم زاویه بسته حاد یک فوریت پزشکی است. و فشار داخل چشم باید سریعا پایین آورده شود و بعد از آن درمان اصلی، جراحی است که جراحی روی هر دو چشم انجام می‌شود (در چشم غیر مبتلا برای پیشگیری جراحی انجام می‌شود. فشار داخل چشم را با دارو پایین می‌آورند.)

گلوکوم زاویه بسته تحت حاد

   این بیماری نوع حاد است فقط حملات افزایش فشار داخل چشم در اینها مدت کمتری می‌ماند و حالت راجعه دارد. حملات خودبخود رفع می‌شوند. گاه به فرم حاد تبدیل می‌شوند. علایم بیماری شامل حملات کوتاه مدت و راجعه درد، قرمزی، تاری دید یکطرفه همراه با دیدن هاله اطراف نور می‌باشد. درمانی مشابه نوع حاد است.

گلوکوم زاویه بسته مزمن

   این بیماری نیز مثل نوع زاویه باز مزمن، با کاهش وسیع میدان بینایی تظاهر پیدا می‌کند. این بیماران هیچگاه دچار حملات افزایش فشار داخل چشم نمیشوند. درمان با جراحی است.

گلوکوم مادرازدی

   این بیماری بر اثر ناهنجاری رشد ساختمان چشم ایجاد میشود. نوع ثانویه آن همراه با برخی بیماریهای مغزی مادرزادی دیده میشود (استورچ وبر- نورفیبروماتوز و سرخجه مادرازدی). تشخیص گلوکوم مادرزادی معمولا تا ۱ سالگی داده می شود. اشک‌ریزش اولین و شایعترین علامت آن می‌باشد. علائم دیگر حساسیت به نور و کاهش شفافیت قرنیه است. و در معاینه پزشک افزایش فشار داخل چشم و بزرگ شدن کاپ اپتیک وجود دارد. در این بیماران قرنیه بزرگ می‌شود و چشم بزرگ می‌شود اصطلاحا چشم گاوی (بوفتالموس) می‌گویند. پارگی چشم با ضربه خفیف و کوری نتایج این بیماری است. درمان این گلوکوم جراحی است.

گلوکوم ثانویه

گلوکوم ثانویه علت افزایش فشار داخل چشم، بیماری چشمی دیگری می‌باشد. بیماریهای مانند کاتاراکت (آب مروارید)، در رفتگی عدسی، التهاب شبکیه (تومور چشمی) و مصرف کورتون ها (معمولا مصرف موضعی باعث گلوکوم می‌شود) و ضربه ها می‌توانند باعث افزایش فشار داخل چشم و گلوکوم گردند.

درمان آب سیاه

   این بیماری را نمی‌توان معالجه قطعی کرد، اما علایم آن را می‌توان کنترل نمود. در اکثر اوقات می‌توان فشار چشم را با دارو تا حدی پایین آورد که از آسیب به عصب چشمی و از دست دادن احتمالی بینایی در آینده جلوگیری شود.

   در صورتی که با قطره‌های چشمی نتوان بیماری را کنترل نمود، می‌تواند از جراحی با لیزر کمک گرفت.

  رشته های عصبی كه در نتيجه آب سياه از بين ميروند قابل بازسازی نيستند ولی درمانهای دارويی و جراحی ميتواند باعث توقف و يا كند شدن سير بيماری شود.

* درمان دارويی: شايعترين نوع درمان زودرس گلوكوم درمان دارويی است. داروهای گلوكوم بصورت قطره های چشمی و قرص تجويز می شوند. اين داروها به دو شكل سبب كاهش فشار داخل چشم می شوند. بعضی باعث كاهش توليد مايع در چشم شده و بعضی به تخليه بيشتر مايع از درون چشم كمك می كنند.

   داروهای ضد گلوكوم ممكن است تا چند بار در روز تجويز شوند. بيشتر بيماران عوارضی نشان نمی دهند ولی بعضی از اين داروهای ممكن است سبب سردرد شده و يا بر روی اعضاء ديگر بدن عوارضی داشته باشند. قطره ها ممكن است سبب سوزش و قرمزی چشم شوند.

   داروهای ضد گلوكوم بايد تا زمانی كه به كنترل فشار داخل چشم كمك می كنند مصرف شوند. از آنجا كه گلوكوم معمولا علامتی ندارد، گاهی بيماران داروی خود را قطع كرده و يا فراموش می كنند مصرف كنند.

* جراحي با ليزر: جراحي با ليزر به تخليه مايع از درون چشم كمك می كند. هر چند از اين روش می توان در هر زمانی استفاده كرد ولی معمولا بعد از آزمايش درمان دارويی بكار می رود. در بسياری موارد بيمار بايد بعد از جراحی ليزری نيز دارو مصرف كند.

* روش های جراحی رايج: در جراحی گلوكوم، هدف ايجاد محل خروج جديدی برای مايع داخل چشم است. هر چند چشم پزشك در هر زمانی ممكن است تصميم به جراحی بگيرد ولی معمولا اين كار را پس از شكست درمان دارويی و جراحی ليزری انجام می دهد.

   جراحی در كلينيك يا بيمارستان صورت می گيرد. قبل از جراحی به بيمار داروهايی جهت آرام و شل شدن داده شده و سپس چشم توسط تزريق مواد بی حس كننده در اطراف آن بی حس می شود.

   جراح قطعه كوچكی از بافت سفيدی چشم (صلبيه) را برمی دارد و اين باعث بوجود آمدن كانال كوچكی برای عبور مايع درون چشم می شود. سپس قسمت سفيد چشم كه برداشته شده است با لايه نازك و شفافی از ملتحمه پوشانده می شود. مايع از مجرای ايجاد شده و از زير ملتحمه ای كه روی آن را پوشانده عبور كرده و از چشم خارج می شود.

 

 

   بايد بخاطر داشت كه با اينكه جراحی گلوكوم باقيمانده ديد بيمار را حفظ می كند ولی باعث بهبود ديد نخواهد شد. در واقع، ديد بيمار ممكن است به خوبی ديد قبل از جراحی نباشد، هر چند كه در صورت انجام ندادن جراحی در درازمدت،  بيمار ممكن است ديد خود را كاملاً از دست بدهد.


برچسب‌ها: آب سیاه چیست, گلوکوم چیست, علت ایجاد آب سیاه, علائم آب سیاه, درمان آب سیاه

  افسانه گل مغانی  |

 

آب مروارید - کاتاراکت

 

آب مروارید

آب مروارید

    اصولا هر گونه کدورت عدسی چشم را آب مروارید یا کاتاراکت می گویند. مانند پنجره ای كه بخار آب آنرا تار كرده باشد، آب مرواريد نيز باعث تاری ديد ميشود.

کدورت عدسی چشم

   عدسی یا لنز داخل چشم، یک بافت پروتئینی فاقد رگ خونی و عصب می باشد که وظیفه اصلی آن شکست نور وارد شده به داخل چشم، برای دیدن اشیا در فاصله های دور و نزدیک است.

کاتاراکت

   آب مروارید یا cataract نوعی بیماری  چشم با دلایل گوناگون است که با تار شدن  عدسی چشم آغاز شده و با افزایش تیرگی و کدر شدن عدسی، بینایی چشم مختل می شود.

   سرعت ایجاد آب مروارید در افراد مختلف متفاوت است و ممکن است بین دو چشم نیز متفاوت باشد. اغلب آب‌مرواریدهایی که با افزایش سن ایجاد می‌شوند، در طی چند سال و به تدریج به وجود می‌آیند. سایر آب مرواریدها به خصوص در افراد جوان و یا در بیماران مبتلا به بیماری قند ممکن است به سرعت و در طی چند ماه باعث کاهش دید شوند. بنابراین پیش بینی دقیق سرعت پیشرفت آب مروارید امکان‌پذیر نیست.

   آب مرواريد از چشمي به چشم ديگر سرايت نمی‌كند اگرچه افراد زيادی مبتلا به آب مرواريد در هر دو چشم هستند، ولی هميشه سرعت پيشرفت بيماری در دو چشم يكسان نيست.

علل ایجاد آب مروارید:

این بیماری به دلایل زیر بروز می‌کند:

۱- کهولت سن و پیری(شایع‌ترین علت)

آب مروارید در هر سنی و در تمامی افراد ممکن است بروز کند. حتی ممکن است یک نوزاد به طور مادرزادی، بیماری آب مروارید داشته باشد، ولی بیشتر در افراد بالای ۴۰ سال بروز می کند.

۲- ضربه به سر که انگیزه اخلال در تغذیه عدسی می‌شود

۳- اشعه‌های یونیزه (اشعه x) اشعه گاما ناشی از تلویزیون های قدیمی

۴- تماس طولانی با نور آفتاب (پرتوفرابنفش)

۵- سابقه خانوادگی ابتلا به آب‌مروارید

۶- دیابت

۷- ضربه به چشم و عدسی

۸- سوء تغذیه

   عدسی‌ رگ‌ خونی‌ ندارد و توسط‌ زجاجیه‌ كه‌ در اطراف‌ آن‌ قرار دارد تغذیه‌ می‌شود. اگر تصلب‌ شرایین‌ موجب‌ عدم‌ تغذیه‌ مناسب‌ زجاجیه‌ شود، عدسی‌ چشم‌ نیز منبع‌ تغذیه‌ خود را از دست‌ خواهد داد (این‌ مشكل‌ اغلب‌ در سنین‌ پیری‌ رخ‌ می‌دهد). سپس‌ شفافیت‌ و انعطاف‌ پذیری‌ عدسی‌ كم‌ می‌شود و آب‌ مروارید اتفاق‌ می‌افتد.

۹- مصرف طولانی مدت بعضی از داروها مثل کورتونها

۱۰- نقصان‌های مادرزادی

۱۱- اثرات‌ سرخجه‌ روی‌ چشم‌ جنینی‌ كه‌ مادرش‌ در اوایل‌ حاملگی مبتلا به‌ این‌ بیماری‌ می‌شود.

۱۲- گالاكتوزمی‌ (بیماری‌ ارثی‌ در شیرخواران‌ كه‌ باعث‌ ناتوانی‌ در هضم‌ شیر می‌شود)

علائم آب مروارید

علائم آب مروارید

* تنها علامت بارز کاتاراکت، کاهش دید یا تاری دید می باشد که میزان این کاهش به محل کدورت عدسی بستگی دارد.

دید فرد مبتلا به آب مروارید

   اگر کدورت در مرکز لنز ایجاد شود، کاهش دید در مقابل نور بیشتر خواهد بود و یا بیمار ممکن است نزدیک بین شود.

دید فرد مبتلا به کاتاراکت

* کسی که آب مروارید دارد به نظرش می رسد که نورها پخش‌ می‌شوند یا هاله‌ای‌ دور آنها وجود دارد.

* گاهی دو تا دیدن‌ اشیا

* كدر شدن‌ و به رنگ‌ سفید شیری‌ در آمدن‌ مردمك‌ها (تنها در مراحل‌ پیشرفته‌)

کدر شدن مردمک چشم

درمان آب مروارید

درمان آب مروارید

   معاینه‌ چشم‌ تشخیص‌ آب‌ مروارید را تأیید می‌كند.

   درمان‌ معمولاً شامل‌ عمل‌ جراحی‌ است‌.

   در صورتی‌ كه‌ بینایی‌ چندان‌ زیاد تحت‌تأثیر قرار نگرفته‌ باشد، می‌توان‌ از عینك‌هایی‌ كه‌ بیشترین‌ فایده‌ را داشته‌ باشند بهره‌ جست‌.

   در صورتی‌ كه‌ بینایی‌ بدتر شود یا آب‌ مروارید باعث‌ التهاب‌ و فشار در چشم‌ شود، عدسی‌ چشم‌ با جراحی‌ برداشته‌ می‌شود. هم‌اكنون‌ روش‌های‌ مختلفی‌ برای‌ بیهوشی‌، بستری‌ كردن‌ بیمار و تصحیح‌ بینایی‌ پس‌ از عمل‌ جراحی‌ وجود دارد.

   مهم ترين عامل برای تعيين زمان عمل جراحی، شرايط اجتماعی و فرهنگی بيماران و ميزان نياز آنان به بينايی است، طوری که ممکن است يک بيمار با ديد "هشت دهم" به دليل داشتن شغلی مانند رانندگی، نياز به عمل جراحی داشته باشد، ولی بيماری ديگر بنا به شرايط شغلی يا جسمی يا اجتماعی، حتی با ديد "دو دهم" نياز به عمل جراحی نداشته باشد و يا يک نوزاد مبتلا به آب مرواريد نياز به عمل جراحی فوری داشته باشد.

   بنابراين انجام عمل جراحی، برای هر بيماری با توجه به شرايط او متفاوت است و پزشک با توجه به شرايط بيمار، پيشنهاد عمل جراحی را برای وی مطرح می کند.

جایگزین عدسی چشم

   در روشی موسوم به اکسترنال از لنزی که از جنس کریستال و گونه ای پلاستیک است استفاده می‌شود و هنوز نیز کاربرد دارد. در این روش لنز مصنوعی جایگزین عدسی چشم می‌شود .

عمل جراحی آب مروارید

   تازه ‌ترین روش درمان آب مروارید عمل فیکو است. این روش هم بر مبنای جایگزینی لنز به جای عدسی است اما لنز مورد نیاز از جنس پلاستیک شفاف و قابل انعطاف و یا به اصطلاح (تاشو= foldable) است که آن را توسط ابزار ویژه ای لوله کرده و از سوراخی در قرنیه به اندازه ۳ میلیمتر وارد کپسول عدسی قبلی که اکنون از چشم خارج شده‌است نموده و لنز درون کپسول باز شده به حالت مطلوب در می‌آید.

عمل جراحی آب مروارید(کاتاراکت) را در اینجا ببینید.

   بعد از عمل آب­مرواريد ظاهر چشمان فرد تغيير نخواهد كرد. يعنی ساير افراد، با نگاه كردن به چشم بيمار متوجه انجام عمل آب­مرواريد در آن نخواهند شد. تنها تفاوت در اين است كه ممكن است عدسی داخل چشمی به دليل شفافيت زيادی كه دارد باعث انعكاس نور شده درخشان تر از عدسی خود بيمار باشد.

جراحی آب مروارید

توجه:

   با تاخير در عمل جراحی به تدريج بينايی فرد كاهش يافته به طوری كه در حد شمارش انگشتان و يا فقط درك نور خواهد رسيد، در اين مرحله در تعداد كمی از بيماران ممكن است منجر به افزايش فشار داخل چشم (آب سياه) شود و در نتيجه نياز به جراحی اورژانس پيدا می‌كند كه عوارض و خطرات آن بيشتر از جراحی معمول است.

   بنابراين در صورتی كه تشخيص آب مرواريد داده شده اما به عللی جراحی آن امكان‌پذير نيست، بيمار بايد تحت نظر چشم پزشك باشد تا به مرحله اورژانس نرسد.

آب مروارید ثانویه:

   اين حالت زماني اتفاق می­افتد كه قسمت خلفی كپسول عدسی كه برای حفاظت از لنز داخل چشمی كارگذاشته شده در چشم در محل خود باقی مانده است تيره شده و باعث ايجاد كدورت بينائی می­شود. اين حالت كه "كدر شدن كپسول خلفی" نيز ناميده می­شود ممكن است كه ماه­ها يا سال­ها بعد از جراحی آب­مرواريد اتفاق بيافتد و امروزه با بهبود تكنيك های عمل جراحی و تغييراتی كه در طراحی لنزهای داخل چشمی صورت گرفته است، بروز اين مشكل به اندازه قابل توجهی نسبت به گذشته كاهش يافته است. در حالی كه در زمان استفاده از لنزها و تكنيك های قديمي تا ۵۰% بيماران نياز به كپسولوتومی داشته اند، امروزه كمتر از ۱۰% بيماران بعد از عمل كاتاراكت نياز به اين جراحی دارند.

   علت اين كدورت، رشد سلول­های كپسول خلفی می­باشد. درمان "كدورت كپسول خلفی" ساده و سريع است. برای درمان اين حالت از YAG laser capsulotomy استفاده می­شود كه در اين تكنيك از ليزر برای بازكردن منفذی در كپسول استفاده می­شود تا به نور وارد شده به چشم اجازه عبور بدهد. Capsulotomy به معنای برش و ورود به كپسول و YAG مخفف Yttrium-aluminum-garnet نوع دستگاه ليزر است.
   انجام اين تكنيك كه يك عمل سرپائی است معمولا" كمتر از ۵ دقيقه طول می­كشد. بعد از آن معمولا شما در حدود ۱ ساعت در مطب پزشك می­مانيد تا ايشان مطمئن شوند كه فشار چشم شما افزايش نيافته است.


برچسب‌ها: آب مروارید چیست, کاتاراکت چیست, علل ایجاد آب مروارید, علائم آب مروارید, درمان آب مروارید

  افسانه گل مغانی  |

 

پیرچشمی

پیرچشمی

   پیرچشمی یک پدیده طبیعی در اثر افزایش سن است و معمولا در اوایل یا اواسط دهه پنجم زندگی جلب توجه می کند.

   پیرچشمی ( Presbyopia ) اصطلاحی یونانی است که برای توصیف شرایطی به کار می رود که دامنه تطابق چشم بیمار به حدی کاهش می یابد که در نزدیکترین نقطه (فاصله) مورد نظر، بینایی واضح رخ نخواهد داد .

   عدسی چشم،  بخشی از چشم است كه شفاف و قابل انعطاف بوده و فاقد رگ‌های خونی است. عدسی پشت مردمك چشم قرار گرفته و مسووليت تطابق و متمركز كردن نور روی شبكيه را به عهده دارد. عدسی با تغيير ميزان انحنای خود، اين امكان را به ما می‌دهد كه بتوانيم اجسام دور یا نزدیک را به وضوح و بدون اين كه با مشكلی مواجه شويم، ببينيم.

   " تطابق" عبارتست از توانایی چشم برای تغییر تمرکزاز روی اشیاء دور بر روی اشیاء نزدیک و تمرکزاز روی اشیاء نزدیک بر روی اشیاء دور و همچنین فواصل بین آنها. 

   "تطابق" مکانيسمي در عدسي چشم است و چشم براي ديدن دور و يا نزديک نياز به تغيير قدرت عدسي دارد که اين روند به صورت خودکار (توسط عضلات مژگانی) جهت ديد نزديک و دور، صورت می گیرد و با گذشت زمان اين قدرت ضعيف و ضعيف تر می شود تا حدی که پيرچشمی به وجود می آيد.

   دامنه تطابق به تدریج با افزایش سن ، کاهش پیدا می کند ، پیرچشمی بطور کلی موقعی اتفاق می افتد که دامنه تطابق بیمار کمتر از ۵ دیوپتر باشد . در این جاست که اغلب بیماران علائم را نشان میدهند . سن شروع پیرچشمی متفاوت است .

   افراد دوربین « زودتر از افراد نزدیک بین » به پیرچشمی مبتلا می شوند .

   عدم دسترسی به عینک و نیاز به برداشتن و گذاشتن مکرر و در مواردی نگاه کردن از بالای عینک ، همیشه افراد پیر چشم را رنج میدهد.

علل پیرچشمی

   پیرچشمی بخشی از مراحل طبیعی پیری است که به تدریج شروع می شود و بیماران متوجه تغییراتی در بینایی شان می شوند که از جوانی آنها شروع شده تا نیمه ۴۰ سالگی ادامه می یابد .

   وقتی پا به سن می‌گذاریم، لنزها سفت و ماهیچه‌هایی که لنز را کنترل می‌کنند، ضعیف می‌شوند. ماهیچه‌های ضعیف شده نمی‌توانند عدسی چشم را به راحتی خم و پهن کنند، در نتیجه نوری که از طرف اشیاء وارد چشم می‌شود، دقیقا روی شبکیه متمرکز نشده و اشیاء باوضوح رویت نمی‌شوند. در پیرچشمی در واقع قدرت تمرکز خود بر روی اشیاء را از دست می‌دهیم.

   پیرچشمی بخشی از روند طبیعی افزایش سن می‏باشد و در هنگامی که عدسی چشم قابلیت انعطاف خود را بتدریج از دست می‏دهد، اتفاق می‏افتد.

اما از دلایل عمده پیرچشمی:

۱-  سخت شدن پوسته عدسی چشم می‌باشد،

۲-  دلیل دیگرش کاهش قدرت عضلات جسم مژگانی هست که در این حالت عضلات مژگانی قادر نیستند که انحنای لازم را برای عدسی بوجود بیاورند، به علت اینکه خود این عضلات با افزایش سن دچار اسکلروزیس می‌گردند.

۳- تحقیقات نشان می ‌دهد که شروع پیرچشمی به عوامل مختلفی مثل نژاد، شرایط آب و هوایی ، تغذیه و عوامل فیزیولوژیک فرد بستگی دارد.

 شغل : اگر شما شغلی دارید که دائما مجبور هستید از دید نزدیک خود استفاده کنید، احتمال ابتلا شما به عارضه پیرچشمی بیشتر است. تمام شغل‌هایی که نیاز به دقت و نگاه کردن طولانی مدت به اشیاء‌ نزدیک دارند، از مشاغل پیر کننده چشم محسوب می‌شوند. بنابراین نویسندگان، کاربران حرفه‌ای کامپیوتر، طلا و جواهرسازها، دندانپزشکان و خانم‌هایی که کارهای دستی انجام می‌دهند، بیش از دیگران در خطر پیرچشمی خواهند بود.

جنس: تحقیقات جدید نشان می‌دهد خانم‌ها در موقع کار بیش از آقایان به عوارضی مانند، تاری دید هنگام دیدن اجسام نزدیک، مشکل خواندن و مطالعه و خستگی چشم در موقع کار کردن، مبتلا می‌شوند. همه این علایم، نشانه‌های پیرچشمی است و نشان می‌دهد خانم‌ها بیش از آقایان به پیرچشمی مبتلا می‌شوند.

بیماری‌های چشم: اگر شما به برخی بیماری‌های چشم مبتلا باشید و یا به چشمان شما ضربه‌ای وارد شده باشد که به لنز (عدسی) یا ماهیچه‌های مژکی چشمان شما آسیب وارد شود، احتمال پیرچشمی و کم شدن تطابق چشمان شما افزایش خواهد یافت.

بیماری های مرتبط: بیماری قند‌(دیابت) و همچنین بیماری ام.اس می‌تواند شما را در خطر پیرچشمی قرار دهد. بنابراین اگر بیماری قند دارید، قند خود را پیوسته کنترل کنید تا به این عارضه مبتلا نشوید.

داروها:  داروهای ضدافسردگی و همچنین ضدحساسیت‌ها (آنتی هیستامین‌ها) می‌توانند انعطاف‌پذیری لنز را کاهش دهند و شما را در خطر ابتلا به پیرچشمی قرار دهند.

محل زندگی : نتایج تحقیقات نشان داده‌اند کسانی که در مناطق جغرافیایی گرم و خشک زندگی می‌کنند مانند مناطق جنوبی کشورمان یا کسانی که در نزدیک خط استوا زندگی می‌کنند، بیش از دیگران به پیرچشمی مبتلا می‌شوند. در این مناطق،‌ تابش نورخورشید شدیدتر و نورماورای بنفش در فضا بیشتر است. اشعه ماورای‌ بنفش برای چشم مضر است. بنابراین اگر ساکن چنین نواحی هستید، حتما از عینک آفتابی مناسب استفاده کنید.

علائم پیرچشمی

* در بیشتر افراد اولین علامت ایجاد اشکال در حین مطالعه نوشته‌های ریز به خصوص در شرایط روشنایی کم می‌باشد که قبلا جهت مطالعه آن مشکل وجود نداشته است.
* خستگی زودهنگام چشم در مطالعه طولانی‌مدت یا در حین انجام کارهای ظریف و ممتد، سردرد و خواب‌آلودگی
* لزوم دور نگه داشتن کتاب هنگام مطالعه برای بهتر دیدن
* ایجاد اشکال در نخ‌کردن سوزن گرچه در نور زیاد به علت تنگ‌شدن مردمک این کار با اشکال کمتری برحسب سن امکان‌پذیر است.
افرادی که مطالعه، تایپ، کار با کامپیوتر، انجام کارهای ظریف نزدیک مانند خیاطی و… کار روزانه و دایمی آنهاست زودتر متوجه پیرچشمی خود خواهند شد ولی بعضی دیگر مانند خانم‌های خانه‌دار و کشاورزان… که کمتر با کار نزدیک سر و کار دارند نیاز به عینک برای اصلاح دید نزدیک را دیرتر احساس خواهند کرد. به عبارت دیگر می‌توان گفت با توجه به نوع شغل افراد نیاز به استفاده از عینک نزدیک در سن پیرچشمی با توجه به شرایط فرد با تقدم و تاخر خواهد بود.

پس در مروری ساده علائم به شکل زیر است:

۱- دید بیمار در نقطه نزدیک نرمال تار می شود .
۲- علائم نزدیک بینی اصلاح نشده ظاهر می شود .
۳- خستگی چشم به هنگام مطالعه
۴- شکایت سرگیجه به هنگام مطالعه
۵- کنتراست کم به هنگام مطالعه
۶- نیاز به نور مستقیم و روشن به هنگام مطالعه

درمان پیرچشمی

   اگر چه روشی برای درمان پیرچشمی وجود ندارد ، چندین درمان است که دید بیمار را بهبود می بخشد ، اینها شامل : عینک ، لنزهای تماسی و جراحی انکساری می باشد .

   برای اینکه پیرچشمی چشمانتان را اصلاح کنید و از شر آن خلاص شوید؛ باید از لنزها یا عدسی‌های مثبت استفاده کنید. این عدسی‌ها به شما کمک خواهند کرد، اجسام نزدیک را واضح و روشن ببینید.

* عینک:

متخصصان اعتقاد دارند بهترین روش درمان پیرچشمی استفاده از عینک است. در سنین بالاتر از ۴۰ تا ۴۵ سال، افرادی با دید طبیعی (بدون پیرچشمی) احتیاج به عینک مطالعه پیدا می‌کنند و افرادی که قبلا از عینک استفاده می‌کرده و نزدیک‌بین یا دوربین بوده‌اند، احتیاج به ۲ عینک یکی برای دور و یکی برای نزدیک پیدا خواهند کرد.

   البته عینک‌هایی در بازار وجود دارد که بخش بالای عدسی آنها مناسب برای دیدن اجسام دور است و بخش پائین آن عدسی برای دیدن اجسام نزدیک مناسب است. شما می‌توانید برای اصلاح پیرچشمی خود از این نوع عینک‌ها استفاده کنید، به این ترتیب با نگاه کردن در راستای بالای عدسی، اجسام دور را به وضوح می‌بینید و با نگاه کردن در راستای پائین عدسی، اجسام نزدیک را واضح و روشن رویت خواهید کرد.

* لنزهای تماسی:

   عدسی‌های چشمی ۲ کانونی، لنزهای مخصوصی هستند که برای آن دسته از افرادی که مشکل نزدیک‌بینی و دوربینی را همزمان دارند، ساخته شده‌اند. پیرچشمی از جمله همین اختلالات است. این لنزها دارای ۲ کانون هستند که بخش فوقانی عدسی برای مشاهده اجسام دور و بخش تحتانی برای مشاهده اجسام نزدیک است.

   چشم پزشکان گاهی برای بعضی افراد عینک مطالعه با لنز تماسی توصیه می‌کنند. در این صورت عینک مطالعه برای دیدن اجسام نزدیک استفاده می‌شود.البته به این نکته توجه کنید که در صورت استفاده از لنز تماسی باید دقت و حوصله کافی برای رعایت نکات بهداشتی و رعایت اصول گذاشتن و برداشتن آن را در چشم داشته باشید.

* جراحی و لیزر:

   معمولا چون لنزهای قابل برداشتن رضایت بیماران را تامین نمی‌کنند، روش‌های جراحی مانند لنزهای ۲ کانونی و یا چند کانونی، لنزهای تطابقی با قابلیت جا به جایی هنگام تطابق، و لنزهای کمانی شکل بعد از جراحی آب مروارید به کار گرفته شدند

   روش‌های جراحی خاصی نیز وجود دارد که عدسی یک چشم را برای دیدن اجسام دور و عدسی چشم دیگر را برای دیدن اجسام نزدیک تنظیم می‌کند. تفسیر مغزی از دو تصویر که در دو نیم کره مغزی تشکیل می‌شود به مرور زمان به گونه‌ای تغییر می‌یابد که بیمار ناخودآگاه دور و نزدیک را راحت می‌بیند.

پیشگیری از پیر چشمی

   اگر چه پیرچشمی قابل پیشگیری نیست اما با انجام اقدامات خاص می توان از چشم ها و بینایی محافظت نمود که شامل موارد ذیل است:
* انجام معاینات منظم و مناسب چشمی توسط پزشک
* کنترل بیماریهای زمینه ای نظیر مرض قند، فشار خون که بر روی بینایی آثار سوء دارند.
* مراجعه سریع و به موقع به پزشک در صورت بروز علائمی نظیر کاهش یکباره بینایی در یک چشم تنبلی یکباره یا تاری دید چشم ها، جرقه های نوری ، لکه های سیاه در میدان دید و هرگونه علامت دیگر
* استفاده از عینک های با شماره درست که مستلزم انجام معاینات منظم توسط پزشک است.

* استفاده از نور کافی و مناسب

 

۳ توصیه برای پیشگیری

خوب بخوابید:

  متخصصان اعتقاد دارند ۸ ساعت خواب در شبانه‌روز در پیشگیری از پیرچشمی موثر است.

خوب بخورید:

   هویج و مرکبات سرشار از ویتامین A  و C هستند، این ویتامین‌های آنتی‌اکسیدان پیرچشمی را به تعویق می‌اندازند. دانشمندان دانشگاه‌ جان هاپکینز می‌گویند،‌این ویتامین‌ها عدسی چشم را در شرایط مناسبی قرار داده و باعث می‌شوند به خوبی برای دیدن اجسام دور و نزدیک انطباق پیدا کند.

از عینک آفتابی استفاده کنید:

   اشعه خورشید باعث ایجاد پیرچشمی به خصوص در ساکنان مناطق گرمسیر می‌شود. بنابراین با عینک آفتابی از چشمانتان محافظت کنید.‌


برچسب‌ها: پیرچشمی چیست, علل پیرچشمی, علائم پیرچشمی, درمان پیرچشمی, پیشگیری از پیرچشمی

  افسانه گل مغانی  |

 

آستیگماتیسم

 

آستیگماتیسم

   آستیگماتیسم بیمارى نیست، بلكه نوع خاصى از عیب هاى انكسارى محسوب می شود كه بسیار شایع نیز هست.

  در چشم شما دو بخش وجود دارد که مسئول متمرکز کردن تصاویر هستند: قرنیه و عدسى.

   در چشم طبیعى این عناصر کانونى کننده، انحنایى یکدست مانند سطح یک توپ لاستیکى دارند.

   قرنیه و عدسى با داشتن چنین سطح منحنى، همه شعاع هاى نور وارد شده به چشم را به یک میزان خم مى‌کنند (مى‌شکنند) و یک تصویر متمرکز واضح بر روى پرده حساس پشت چشم یعنى شبکیه ایجاد مى‌کنند.

   آستیگماتیسم هنگامى به وجود مى آید که لایه خارجى و شفاف جلوى چشم یعنى قرنیه و یا عدسى چشم که درون چشم قرار دارد، انحنایش در یک جهت کمى متفاوت از انحنایش در جهت دیگر باشد.

   به این ترتیب سطح قرنیه یا عدسى در بعضى نواحى مسطح‌تر یا منحنى‌تر از نواحى دیگر است.

   اگر انحناى قرنیه یا عدسى یکدست نباشد، شعاع هاى نور به طور یکسان نمى‌شکنند، در این حالت شما دچار خطاى انکسار نور هستید.

 

   تصاویر به دلیل انکسار نامساوی در قسمت‌های مختلف قرنیه،  کاملا بر روی شبکیه متمرکز نمی‌شوند و تصاویر، چه دور و چه نزدیک، تار می‌شوند.

   هنگامى که قرنیه داراى اعوجاج باشد، شما مبتلا به "آستیگماتیسم قرنیه‌اى" هستید. هنگامى که عدسى داراى اعوجاج باشد" آستیگماتیسم عدسى" دارید.

   هر دو نوع آستیگماتیسم، تارى دید ایجاد مى‌کند، اما اغلب موارد آستیگماتیسم ناشى از نایکنواختى انحناى قرنیه است.

   مقدار آستیگماتیسم و محور آن ممكن است به آهستگى تغییر كند. معاینات مكرر و منظم به شما كمك مى كند كه در همه حال از یك بینایى كامل و دقیق برخوردار باشید.

   آستیگماتیسم تصحیح نشده باعث تارى دید مى شود. در این حالت تارى دید در یک جهت _ افقى، عمودى یا مایل _ بیش از جهت دیگر وجود دارد.

   آستیگماتیسم ممکن است در ترکیب با سایر خطاهاى انکسارى مثل نزدیک بینی یا دور بینی رخ دهد.

علت آستیگماتیسم

   علت اصلی ابتلا به آستیگماتیسم ناشناخته است. این حالت می تواند ارثی بوده و از بدو تولد وجود داشته باشد.

   فشار پلك روى قرنیه مى تواند منجر به آستیگماتیسم مختصرى شود، ولى در اغلب موارد آستیگماتیسم ریشه ارثى دارد.

   علاوه بر آن ضربات و صدمات وارده بر قرنیه، نیز مى توانند منجر به آستیگماتیسم به ویژه از نوع نامنظم آن شوند.

   در بعضی مواقع آستیگماتیسم در پی صدمه به چشم یا جراحی چشمی ایجاد می شود. گاهی نیز مخروطی شدن قرنیه در پی نازک شدن آن (کراتوکونوس) منجر به ایجاد مقادیر بالای آستیگماتیسم می شود که گاهی با عینک اصلاح پذیر نیست. دستیابی به دید واضح در قوز قرنیه نیاز به استفاده از لنز تماسی دارد و حتی در صورت پیشرفت این حالت، ممکن است پیوند قرنیه ضرورت یابد.

 

علائم آستیگماتیسم

   افراد داراى نمره هاى بالاى آستیگماتیسم اغلب از تارى دید و تغییر شكل یافتگى تصویر اشیا شكایت دارند.

   آنهایى كه مبتلا به درجات خفیف هستند، اغلب مشكل بینایى ندارند ولى ممكن است از خستگى و احساس ناراحتى در چشم ها و سردرد شكایت داشته باشند.

درمان آستیگماتیسم

   در درجات متوسط و بالا، براى دستیابى به دید بهتر و راحت تر، لازم است فرد عینك بزند؛ ولى در نمرات كم، در صورت ناراحتى فرد یا براساس نیازهاى شغلى اقدام به تجویز عینك مى شود.

   هدف درمان آستیگماتیسم تصحیح انحناى نایکنواخت قرنیه است که باعث تارى دید مى‌شود. درمان، شامل تجویز عدسى هاى تصحیح کننده به صورت عینک یا لنز تماسى یا انجام جراحى تصحیحى مى شود:

* اصلاح دید با تجویز عدسى تصحیح کننده: استفاده از عدسى هاى تصحیح کننده اثر ناشى از انحناى نایکنواخت قرنیه را برطرف مى کند. عدسى تصحیح کننده ممکن است به صورت لنز تماسى یا عینک باشد.

* لنزهاى تماسى: لنزهاى تماسى هر دو آستیگماتیسم هاى قرنیه و عدسى چشم را تصحیح مى کنند.

   انواع مختلفى از لنزهاى تماسى در دسترس است: لنزهاى سخت، لنزهاى نرم، لنزهاى یک بارمصرف، لنزهاى با کاربرد طولانى مدت، لنزهاى دوکانونى، لنزهاى سخت نفوذپذیر نسبت به اکسیژن و.... با چشم پزشکتان در مورد اینکه کدامیک از این انواع مختلف لنز براى شما مناسب تر است، مشاوره کنید.

   یک شیوه دیگر استفاده از لنز تماسى براى تصحیح آستیگماتیسم "روش ارتوکراتولوژى" یا Ortho-K است. در این روش شما چندین ساعت در روز لنز تماسى سخت به چشم مى گذارید تا انحناى قرنیه تان تصحیح شود.

   در روزهاى بعد تعداد ساعات استفاده از لنز تماسى کاهش مى یابد و در حدى که شکل جدید قرنیه حفظ شود. البته اگر مدتى استفاده از این روش را قطع کنید، قرنیه چشم دوباره به شکل اولش بازمى‌گردد.

* عینک: در مواردى که به دلایل مختلف استفاده از لنز تماسى از جمله ترجیح بیمار امکان‌پذیر نیست، انواع مختلف عینک مى‌تواند جانشین مناسبى براى لنز تماسى باشد.

* جراحى براى تصحیح عیوب انکسارى: در روش جراحى با شکل دهى مجدد به سطح قرنیه، آستیگماتیسم تصحیح مى‌شود.


برچسب‌ها: آستیگماتیسم چیست, علت آستیگماتیسم, علائم آستیگماتیسم, درمان آستیگماتیسم

  افسانه گل مغانی  |

 

نزدیک بینی

نزدیک بینی

   نزديک بينی يا ميوپی، در چشم پزشکی به حالتی اطلاق می شود که اجسام نزديک به وضوح ديده می شوند، ولی اجسام دور به خوبی ديده نمی شوند.

   برای آن که جسمی به طور واضح ديده شود، لازم است که پرتوهای نورانی به طور دقيق بر روی شبکيه ی چشم متمرکز شوند.

   شبکيه داخلی ترين لايه چشم است که پيام های عصبی بينايی در آنجا ايجاد می شود و توسط عصب بينايی به طرف مغز می رود.

 

   نزديک بينی هنگامی به وجود می آید که يا کره چشم شما خيلی بزرگ شده باشد، يا انحنای قرنيه خيلی زياد شده باشد.

در نتيجه ی حالات فوق، پرتوهای نورانی وارد شده به چشم، به خوبی روی شبکيه چشم متمرکز نمی شوند.

   نزدیک بینی شایع ترین علت تاری دید است. اگر شما نزدیک بین باشید، اشیایی را که از شما دور هستند تار خواهید دید. میزان این تاری، به شدت نزدیک بینی و مسافت جسم از شما بستگی دارد و ممکن است مجبور شوید برای واضح دیدن، چشم های تان را جمع کنید. نزدیک بینی بیماری نیست و معمولاً حالتی است که کارکرد چشم از حالت طبیعی دور شده و در موارد اندکی هم نزدیک بینی به خاطر یک بیماری زمینه ای بروز می کند.

   بیشتر نزدیک بینی ها به علت تغییر اندازه ی کره چشم بروز می کنند که باعث می شود کره چشم از حالت گردی به حالت تخم مرغی در آید. این تغییرات باعث می شوند پرتوهای نور به جای این که روی شبکیه متمرکز شوند، جلوتر از آن متمرکز گردند. بنابراین تصویر، جلوی شبکیه تشکیل می شود.

   نزدیک بینی می تواند وراثتی باشد و اگر والدین کودکی نزدیک بین باشند، امکان این که او هم نزدیک بین شود بالا خواهد بود.

دلایل نزدیک بینی

   سابقه خانوادگی مهم ترين عامل زمينه ‌ساز برای نزديک ‌بينی است، اما انجام مرتب کارها در فاصله نزديک به چشم نيز، احتمال بروز نزديک ‌بينی را افزايش می ‌دهد.

   نزدیک بینی معمولا از اوایل دهه دوم زندگی شروع شده و با رشد اندازه چشم در طی بلوغ افزایش می‏یابد و معمولا بعد از ۱۸ سالگی متوقف می‏شود.

   اگر قرنيه نسبت به اندازه چشم انحنای بيشتری داشته باشد يا اندازه چشم نسبت به انحنای قرنيه بيشتر از حد معمول باشد، نزديك‏ بينی ايجاد می‏گردد. درنتيجه نور وارده به چشم به صورت دقيق بر روی شبكيه متمركز نمی‏شود و وضوح تصاوير كاهش می‏يابد.

* افزایش طول قدامی خلفی چشم : به عبارت ساده‌تر بزرگ بودن کره چشم. کاهش و افزایش ۱ میلیمتر در این طول سبب ایجاد ۳ دیوپتر تغییر در نمره چشم می‌شود.

* زیاد بودن قدرت انکساری اجزا اپتیکی چشم : مثلا کاهش شعاع انحنای قرنیه ، بطوری که کاهش و افزایش ۱ میلیمتر در شعاع انحنای قرنیه موجب ایجاد ۶ دیوپتر تغییر نمره چشم می‌شود.

* افزایش ضریب شکست اجزا اپتیکی چشم : مثلا بالا رفتن ضریب شکست عدسی از بیماری قند (دیابت)، به همین علت است که افراد مبتلا به قند خون در اوایل بیماری دچار نزدیک بینی می‌گردند.

* تطابق بیش از حد (اسپاسم تطابقی) : در این حالت تطابق بیش از حد موجب نزدیک بینی می‌شود، با وجود اینکه تمام اجزا چشم در حالت طبیعی هستند. (نزدیک بینی کاذب)

علائم نزدیک بینی

 * اولین و مهمترین علامت نزدیک بینی کاهش بینایی در نگاه دور می‌باشد. افراد نزدیک بین بر حسب مقدار نزدیک بینی خود دچار کاهش بینایی می‌شوند. این افراد در بینایی نزدیک خود تقریبا مشکلی ندارند، البته اگر مقدار آن کم باشد.

* علامت دیگر نزدیک بینی تنگ کردن شکاف پلکی و یا جمع کردن پلکها می‌باشد. با این کار نزدیک بینها می‌توانند اندکی بینایی خود را بهبود بخشند.

* از علائم دیگر نزدیک بینی ، فوتوفوبیا (ترس از نور) می‌باشد. این علامت بیشتر به علت گشاد بودن مردمک افراد نزدیک بین می‌باشد. دید در شب برای همه یکسان است، اما در مورد نزدیک بینها دید در شب اندکی کاهش می‌یابد.

* علائم دیگر نزدیک بینی بر روی شبکیه چشم ایجاد می‌گردد که در معاینات قابل مشاهده است.

پدر و مادرها و معلمان باید متوجه علامت های زیر که خبر از نزدیک بینی کودک می دهد باشند:

* اخم کردن یا جمع کردن مکرر چشم ها

* نزدیک کردن اشیا یا کتاب ها به چشم خود

* نشستن در جلوی کلاس و سینما و نزدیک کردن خود به تلویزیون یا کامپیوتر

* بی علاقگی به ورزش یا کارهایی که نیاز به وقت دارد.

* سردردهای مکرر

انواع نزدیک بینی

* نزدیک بینی پاتولوژیک

   در این نوع نزدیک بینی، کره ی چشم پس از این که به اندازه ی طبیعی خود در دوران بزرگسالی رسید، باز هم رشد می کند.

* نزدیک بینی ثانویه

این نوع از نزدیک بینی می تواند به خاطر عوامل گوناگونی چون تولد زودهنگام و تعدادی از بیماری های چشمی بروز کند.

* نزدیک بینی کاذب

   در این حالت، نزدیک بینی ناگهان بروز کرده و به خاطر یک مشکل زمینه ای مانند دیابت کنترل نشده به سرعت پیشرفت می کند. این نوع از نزدیک بینی را کاذب می گویند، چرا که بیمار با تاری دیدش فکر می کند دچار نزدیک بینی معمولی شده است؛ ولی در واقع این کره چشم نیست که دچار تغییرات شده بلکه رسوب قند در عدسی چشم است که چشم را تار کرده است. وقتی قند بیمار کنترل شود، این مشکل هم از بین خواهد رفت.

   گاهی اوقات هم، نزدیک بینی به علت بیماری های دیگر چشمی مانند آب مروارید و کراتوکونوس(Keratoconus )، که همان بیرون زدگی مخروطی شکل بخش مرکزی قرنیه است، ایجاد می شود. تولد زود هنگام هم می تواند ابتلا به نزدیک بینی را در کودکی افزایش دهد.

   افرادی که نزدیک بینی شان بسیار شدید است بیش از دیگران در معرض ابتلا به گلوکوم (آب سیاه) و جدا شدگی شبکیه هستند. این مشکل وقتی که شبکیه در اثر نزدیک بینی بسیار شدید، تحت فشار قرار گیرد، بروز می کند.

درمان نزدیک بینی

   نزدیک بینی درمان قطعی ندارد، ولی روش هایی هستند که با استفاده از آن ها نزدیک بین ها می توانند به دیدی عادی یا تقریبا عادی دست یابند.

* عینک: برای اصلاح دید افراد نزدیک بین از عدسی واگرا استفاده می‌شود، زیرا در نزدیک بینی توان عدسی چشم که از نوع همگرا است، از چشم سالم بیشتر بوده، لذا فاصله کانونی آن کمتر از فاصله کانونی چشم سالم است. پس تصویر اجسام واقع در فاصله دور جلوی شبکیه، داخل کره چشم ، تشکیل می‌شود. چون توان عدسی واگرا منفی است، پس نمره عینک شخص نزدیک بین که همان توان عدسی است، منفی خواهد بود. همچنین چشم افرادی که نزدیک بین هستند، از پشت عینک ریز دیده می‌شود.

* لنز : استفاده از لنز بجای عینک علاوه بر اینکه سبب زیبایی می‌شود، مانع از افزایش نزدیک بینی می‌گردد. البته این مقدار زیاد نیست و بسیار جزئی است.

* جراحی لیزری: جراحی لیزری بعد از سن ۲۰ سالگی ممکن است، چون تغییرات نزدیک بینی مربوط به سن تثبیت شده است و برای نزدیک بینی های متوسط (۶ تا ۱۰ دیوپتر) و شدید (بیشتر از ۱۰دیوپتر) بکار می رود.


برچسب‌ها: نزدیک بینی چیست, انواع نزدیک بینی, علل نزدیک بینی, علائم نزدیک بینی, درمان نزدیک بینی

  افسانه گل مغانی  |

 

دوربینی

دوربینی

  یکی از انواع عیوب انکساری چشم است، فرد مبتلا به این عیب، در دیدن اشیاء دور مشکلی ندارد، بلکه اشیا نزدیک را به طور واضح نمی‌بیند.

  دوربینی به حالتی اطلاق می شود كه پرتوهای نوری كه به چشم وارد می شود در پشت شبكيه به هم برسند كه در اين حالت نيز ديد واضح از بين می رود. اين حالت نيز دو دليل می تواند داشته باشد، يكی كوچك بودن اندازه كره چشم نسبت به اندازه طبيعی آن و ديگری كم بودن قدرت اپتيكی چشم كه پرتوهای ورودی را كمتر از اندازه  شكست داده، باعث می شود كه پرتوها دورتر و پشت شبكيه به هم برسند. افراد دوربين فواصل نزديك را تار می بيند و ديد دور آنها واضحتر است.

توجه:

   لازم به یادآروی است که تمام انسانها بایستی دوربین به دنیا بیایند تا به تدریج در حین مراحل رشد و افزایش طول قدامی خلفی چشم این مقدار دوربینی از بین برود. این مقدار حدود ۲ تا ۳  دیوپتر است. با افزایش رشد و بزرگ شدن کره چشم، مقدار دوربینی از بین رفته و چشم به حالت طبیعی باز می‌گردد، اما اگر بچه‌ای بدون دوربینی متولد شود در طی مراحل رشد،  چشم وی نزدیک بین خواهد شد.

علائم دوربینی

- کاهش بینایی ، سردرد  به خصوص در پشت سر و گاهی سردرد در ناحیه پیشانی و گیجگاهی، اشک ریزش ، قرمزی چشم ، فتوفوبیا (ترس از نور)، خستگی چشم و خستگی عمومی بدن 

- بلفاریت (پلک آماس یا التهاب پلک ها و شوره زدن مژه‌های پلک)، گل مژه و شالازیون

کاهش بینایی در هنگام مطالعه یا انجام کارهای نزدیک از علائم دوربینی است. در بعضی افراد دوربین مشاهده می‌شود که در حین کار نزدیک هر از چند گاهی چشم خود را به مدت چند دقیقه بسته و آن را ماساژ داده و سپس بکار خود ادامه می‌دهند.

- در برخی موارد تنبلی چشم و لوچی چشم

انواع دوربینی

* دوربینی ساده

   معمولا به علت کاهش قدرت تطابق یک چشم و یا به علت کاهش طول قدامی خلفی چشم و یا کاهش ضریب شکست اجزای اپتیکی چشم ایجاد می‌گردد.

* دوربینی پاتولوژیک

   معمولا به صورت مادرزادی در شکل یک عارضه ظاهر می‌گردد، مثلا فقدان عدسی در چشم، جابجایی عدسی ، تغییرات شکل و انحنای سطح انکساری.

* دوربینی Fanctional

   این نوع دوربینی به علت فلج عضلات مژگانی چشم و فقدان نیروی تطابق در چشم ایجاد می‌شود.

درمان دوربینی

   به علت این‌که در دوربینی، پرتوهای نور موازی در پشت شبکیه چشم کانونی می‌گردند، لذا به کمک عمل تطابق می‌توان مقداری از دوربینی را جبران کرد، این مقدار دوربینی را اصطلاحا دوربینی ارادی می‌گویند. مقداری از دوربینی که با کمک تطابق برطرف نمی‌گردد، اصطلاحا دوربینی مطلق نامیده می‌شود.

۱- عینک: برای اصلاح دید افراد دوربین از عدسی همگرا استفاده می‌شود، زیرا توان چشم افراد دوربین از چشم افراد سالم کمتر است. لذا فاصله کانونی عدسی چشم دوربین بیشتر از چشم سالم بوده و تصویر اجسام پشت شبکیه می‌افتد. نمره عینک افراد دوربین که همان توان عدسی همگرا است، مثبت است و چشم افراد از پشت عینک درشت دیده می‌شود.

   عدسی های محدب با همگرا كردن پرتوهای نور به ميزان لازم باعث می شود پرتوها نزديكتر از نقطه قبل و بر روی شبكيه ، جمع  شوند.

۲- لنز: یک وسیله اپتیکی برای برطرف کردن ضعف چشم است. لنز معادل عینک است و مزایایی نسبت به عینک دارد، چرا که برخی مواقع تصحیح آستیگماتیسم نامنظم با عینک ممکن نیست، یا اینکه چون لنز با چشم حرکت می‌کند مانع ایجاد آستیگماتیسم مایل می‌گردد و از نظر زیبایی هم بسیار رضایت بخش است.

۳- جراحی: در این روش اپی‌تلیوم قرنیه چشم برداشته می‌شود و بعد از جراحی لیزر، دوباره سرجای خودش گذاشته می‌شود.

(قرنیه از ۳ لایه اصلی تشکیل شده است. اپی‌تلیوم در سطح قرنیه، استروما در ضخامت قرنیه و اندوتلیوم که سطح داخلی قرنیه است.)

دوربینی در افراد مسن

   دوربینی در افراد مسن موجب می‌شود: علایم پیرچشمی در این افراد زودتر آغاز شود و استفاده از دو عینک برای اصلاح دید دور و دید نزدیک از سنین پایین‌تری آغاز شود. به همین علت توصیه می‌شود علاوه بر افراد مسن، میانسالان نیز برای برخورداری از دید مناسب،‌ سالی یک بار برای معاینه چشم‌ها به اپتومتریست (بینایی سنج) و چشم پزشک مراجعه کنند.

دوربینی در افراد جوان

   افراد جوان که دوربین هستند می‌توانند با استفاده از قدرت متمرکزکننده عدسی چشم، تصویر را از پشت شبکیه به روی شبکیه بیاندازند و در نتیجه واضح ببینند. اما در دوربینی شدید یا سنین بالاتر این توانایی کاهش یافته و بیماران احتیاج به عینک مطالعه یا عینک دو دید دارند.

دوربینی در کودکان

   دوربینی چشم از علائم ابتدایی انحرافات چشمی است و در صورت درمان نشدن،  کودک به بیماری‌های تک چشمی مبتلا می‌شود.

   انحرافات چشم جنبه ارثی دارد و به دو صورت انحراف چشم مادرزادی و انحراف چشم اکتسابی می‌باشد. انحراف چشم مادرزادی، معمولاً از دو ماهگی شروع می‌شود و تا شش ماهگی به صورت کامل در کودکان بروز پیدا می‌کند. انحراف چشم اکتسابی، معمولاً بعد از شش ماهگی شروع می‌شود و با عینک قابل درمان است.

   شروع بیماری انحرافات چشمی با دوربینی همراه است که معمولا در سنین ۷ تا ۸ سالگی کاملا مشخص است. عدم درمان انحرافات چشمی با جراحی و یا عینک، کودک را به بیماری تنبلی چشم مبتلا می‌کند.


برچسب‌ها: دوربینی چیست, انواع دوربینی, علائم دوربینی, درمان دوربینی

  افسانه گل مغانی  |

 

 

آب سیاه
آبله مرغان
آب مروارید
آپاندیسیت
آدیسون
آرتروز
آستیگماتیسم
آسم
آفتاب سوختگی
آفت دهان
آلبینیسم
آلرژی
آلزایمر
آمبولی ریه
آنفلوانزا
آنمی
آنورکسیا
آنوریسم
اختلال تیک
استرابیسم
اسکولیوز
اسکیزوفرنی
اسهال
اسهال خونی
افسردگی
التهاب گلو
ام اس
اوتیسم
اوریون
ایدز
بلوغ
بلوغ پسران
بلوغ دختران
بواسیر
بولیمیا
بهجت
بهداشت روانی
بیش فعالی
پارکینسون
پلاگ
پنومونی
پوکی استخوان
پولیومیلیت
پیرچشمی
پیسی
تالاسمی
تب دانگ
تب کریمه کنگو
تب مالت
تراخم
ترانس سکسوال
تشنج
تورتیکولی
تیفوئید
جذام
حصبه
خارپاشنه
خروسک
خشکی دهان
خناق
خودمراقبتی
دررفتگی مفصل
درست نشستن
دستگاه تناسلی زنان
دستگاه تناسلی مردان
دوربینی
دهان و دندان
دیابت
دیفتری
ذات الریه
زالی
زرد زخم
زلزله
زمین پاک
زونا
سادیسم
سارس
سالک
سالمندی و سلامت
سرخجه
سرخک
سرطان
سرطان پروستات
سرطان خون
سرطان رحم
سرطان سینه
سرطان کولون
سرطان مثانه
سکته قلبی
سکته مغزی
سل
سندرم ترنر
سندرم تنفسی خاورمیانه
سندرم داون
سندرم ژیلبرت
سندرم کانال کارپال
سندرم کلاین فلتر
سندرم گیلن باره
سندرم مارفان
سنگ صفراوی
سنگ کلیه
سیاه زخم
سیاه سرفه
سینوزیت
شب ادراری
شپش
شقاق مقعد
شکاف کام
شیدایی
شیر
شیر مادر
شیزوفرنی
صافی کف پا
صرع
طاعون
فارنژیت
فاویسم
فتیشیسم
فشار خون بالا
فلج اطفال
فوبیا
قاعدگی
قانقاریا
قوز قرنیه
کاتاراکت
کبد چرب
کج گردنی
کرمک
کروپ
کزاز
کژپشتی
کم خونی
کودک آزاری
کوررنگی
کیفوز
گل مژه
گلوکوم
گودی کمر
گوژپشتی
لب شکری
لرزش چشم
لوچی
لوردوز
لوسمی
مازوخیسم
مالاریا
مانیا
مرس
مکیدن انگشت
مگس پران
منگولیسم
مو
مواد مخدر
موخوره
میخچه
میگرن
نزدیک بینی
نقرس
نیستاگموس
واریس
وبا
وندالیسم
ویتیلیگو
هاری
هپاتیت
همسرآزاری
هموروئید
هموفیلی
هوای پاک
یبوست
-----------------------
واکسیناسیون کودکان
-----------------------
مناسبت های سلامت
-----------------------
جور دیگر باید دید
نقاشی پروردگار
خالق خلاق
گزیده و کوتاه
-----------------------
منابع

 

 

 

بینش ما نیاورد، طاقت ...
سلامت
هزار سایت در یک سایت
صفحه ی اول روزنامه ها
گالری عکس رشد

 

 

 

 


بر اين باورند كه: